Kıymetli hanımefendiler ve beyefendiler,
Size birkaç şey söylemek istiyorum. Önce şunu söyleyeyim kalbim falan yanmıyor sakin olun ama içeride bi yerlerde bi sorun var belli. Düzgün nefes alamıyor, rahatça yutkunamıyorum. Kımıldayacak kadar bile halim yok ama aklımda da sırtımda da başkaca yükler var. Sanki benim derdim yokmuş gibi.. Size de tanıdık geldi mi bu hisler? Neden biz kendini önceleyebilenlerden olamıyoruz ki? Neden önce can diyemiyor cananı görünce eriyip hiç oluyoruz?
Ve evet sayılırsa yalnız kalamamak gibi bir derdim var. Kendime hitap etmek için geceleri beklediğim bi yer var bir de...
Bu iş neden böyle ya? Hani bu kadar mı değer vermiyoruz kendimize? Hadi a z kişisi sona atsa da neyse ama biz? Biz neden önceleyemiyor hep başkalarına gidiyoruz? Kendini sevmek, öne çekmek hoş geldin hanımefendi/beyefendi demek neden bu kadar zor? Bir yere oturup iki sayfa bir şey karalamak biraz da hayatını izlemekten düşünmek nasıl olur mesela?
#sorular mı dertler mi biriken bilmiyorum artık
Aşk İlişkileri
Zamansız Denim Stili
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
