Kolay lokma mı yoksa zor lokma mı?

Benim hep kullandığım bir örnek vardır: Patates satan adam çuvallarla kamyona koyar, sokak sokak bağıra bağıra satış yapar. Hadi patates geldi diye. Altın satan, mücevher satan adam öyle midir? Bırak sokak sokak bağırarak satış yapmayı, bir tane kuyumcu görülmüş müdür ki dükkanın önünde hadi yüzük geldi bilezik geldi diye bağırsın. Altın zor çıkarılan, zor işlenen metadır. Az bulunur, gramla satılır, çok para eder. Patates her yerde yetişir, ucuz bir metadır, kiloyla hatta çuvalla satılır. Patates olmaya heveslenmeyin derim. Altın olun, değerinizi bilecek insan talip olsun ve ayağınıza gelsin.

Umarım yeterli bir açıklama olmuştur. :)

Zor lokma derim. Herkesin kolayca ulaşabildiği, her istediğinde elde edebildiği biri olmayı sevmem. Bu ego meselesi de değil, insanın biraz ağırlığı, duruşu olmalı. Ama sırf zor görünmek için de insanları kendimden uzaklaştırmam. Değer verene değer verir, samimi olana samimi olurum. Gerisi biraz da insanın karşısındakine ne hissettirdiğiyle alakalı. Herkese kapım açık olmaz ama kapımdan girene de duvar örmem.

Zor lokma olurum ama bana zor lokma yok

sevdiğim lokma.