Hayatta en çok neye takılırsın?

Zamanın geçişi, ona müdahale edememek ve onun karşısında insan olduğumu hatırlamak beni sinirlendiriyor

"Az önce başka şeyler vardı, insanlar ve satın aldıkları mezarlar vardı. Ama bırakın da zamanın kumaşından keseyim şu dakikayı. Başkaları sayfalar arasında bir çiçek bırakırlar, aşkın kendilerine dokunup geçtiği bir gezintiyi kapatırlar oraya. Ben de geziyorum ama bir tanrı okşuyor beni. Yaşam kısadır ve insanın zamanını yitirmesi günahtır. Canlı bir insanım, öyle derler. Ama canlı olmak da insanın canlılıkta kendini yitirdiği ölçüde yine zamanını yitirmesidir. Bugün bir duruştur ve yüreğim kendi kendini karşılamaya gidiyor.
Gırtlağıma yine bir iç sıkıntısı sarılıyorsa, bu ele gelmez anın parmaklarımın arasından kayıp gittiğini duyduğum içindir."

Tutulmayan sözlere. Bir insanın ağzından bir söz çıkınca ben onu kabul ederim. O söz yerine getirilmiyor, hatta tam tersi şeyler yapılıyorsa bu direkt dikkatimi çeker.