Sizce ben aşırı merhametli miyim yoksa psikolojik sorunlarım mı var?

15 kedi var ve yarısı sıkıntılı. Kimisi şiddet kaynaklı kimisi sağlık sorunları yüzünden. Yani küçük streste işemeye başlayandan tut, kabızlık yüzünden her yere sıçana kadar...
Hiçbiri sokak yaşamına uygun değil ve sorunlu kediyi isteyen yok. Bazen sorun yok bazen ise sağlık sorunları başlıyor ve nereden başlayacağım bilmiyorum. Düşünüyorum bu bana lazım mı? Hayır, bunlar benim son hayvanlarım olacak diyorum. Ne tatile gidebiliyorum, ne birikim yapıyorum çünkü her zaman onlara harcayacak bir şey çıkıyor. Birçok kişi barınağa ver diyor ama orada öleceklerini biliyorum, uyut diyenler oldu ama bir canlının yaşama hakkını almaya hakkım var mı? Onlar da bizim gibi tercihlere ve duygulara sahipler. Ben şimdi psikolojik olarak sorunlu muyum yoksa merhametli aptalın teki miyim?