Saflığımı kaybetmeden insan ilişkilerinde nasıl daha uyanık ve özgüvenli olabilirim?

Çok safım. Tek çocuğum. Babam kardeşlerim olmadığı için annem hiçbir yere çıkmama izin vermezdi. Evden çıkarken kapıyı kilitleyip işe giderdi. Bütün gün evde kilitli bir şekilde, tek başıma kalırdım. Yıllar böyle geçti. Büyüdüm ve asosyal oldum. İnsanlardan çok çekiniyorum. Şimdi ise kendimi eve kapatıyorum.

23 yaşındayım. Bu 23 yılda insanlarla yaptığım konuşmaların sayısı 100’ü bile geçmez. İletişim kurmayı beceremiyorum, çevremde tanıdığım kimse yok. Çok safım. Zihinsel bir sorunum yok, normal bir insanım. Ama saf olduğum için bazı insanlar zihinsel engelli olduğumu düşünüyor. 😔 Arkamdan benimle dalga geçiyorlar, hakkımda fikirler uyduruyorlar, geleceğim hakkında olumsuz teşhisler koyup benimle alay ediyorlar.

Saflığımı kaybetmeden insan ilişkilerinde nasıl daha uyanık ve özgüvenli olabilirim?
Cevapla