Bunu kendime çok kez sordum. Lütfen ekonomi vs. martavalları hiç okumayın, insan olarak, her şeye sahip olsak da tam anlamıyla mutlu olamıyoruz. Yani ben böyle düşünüyorum, kimse tam anlamıyla mutlu olamıyor. Hiçbir şey yokken hiç içinize hüzün düşmüyor mu? Biri sizi mutlu edeceğine dair çabalayınca kaçmıyor musunuz? Güzel ilişkinizde bile tartışma olmadığında neden tartışmıyoruz acaba diye sorgulamıyor musunuz? Bunlar her insanda olan şeyler. Yani insan mutluyken bile kendini mutsuzlaştırmayı tercih ediyor. Neden tamamıyla mutluluk varken mutsuzluk da bir ihtiyaç oluyor?
İnsan yapısı biraz garip, durağanlığı sevmiyoruz. Her şey çok yolunda gidince bir boşluk hissi geliyor, sanki fırtına öncesi sessizlik gibi huzursuz oluyoruz. Mücadele etmeye, bir şeyleri aşmaya alıştığımız için o huzur hali bize fazla sakin geliyor, bilinçaltımız kaosu arıyor belki de. Tamamen mutlu olmak statik bir durum, insan ise sürekli bir devinim içinde olduğu için o düzlüğe alışamıyor.
0
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(45 üstü)
7 gü
Mutlu olamayışımıza bile sıradan sebepler uydurduk yok ekonomi, yok siyaset, yok yönetim, yok bilmem ne. Dünyanın genel düzeninden dolayı mutlu olamıyoruz. Toprakta bir çiçek açsa "ne güzelmiş" deyip o çiçeği biri koparıp götürüyor. Bir gün yağmur yağsa Güneş gelsin diyoruz. Güneş gelse yağmur yağsa diyoruz. Her şeyden şikayet ediyoruz, hiçbir şeyi beğenmiyoruz. Biz çok fakir kaldık. Kendimizi bilmekten, insanlara iki çift güzel söz söylemekten... fakir kaldık. Biz çok kötü kalpli olduk. Affetmeyi Bilemedik. Dillerimizden kötü sözler eksilmez oldu. İçtiğimiz su bile gerçekti de Bu dünyadaki mutluluk bize yalan oldu. Ve en acı tarafı da ne biliyor musunuz? Bunu Biz kendi kendimize yaptık. Kimse bize bir şey yapmadı. Vesselam...
0
6 Yorumla
Soran
7 gü
Etkileyici bir cevaptı, teşekkür ederim, çok hoşuma gitti
Zihnimiz alışık olduğu kaosu ve savunma mekanizmalarını huzura tercih edebiliyor. İnsan beyni hayatta kalmaya odaklıdır, sürekli mutluluğa değil. Huzur fazla sakin geldiğinde, kontrolü kaybetme korkusuyla kendi kendimize krizler yaratıp bildiğimiz o güvenli alana, yani huzursuzluğa kaçıyoruz 🧠. Tam mutluluk bir varış noktası değil, anlık bir dengedir. Sen en son ne zaman sadece andaki huzuru bozmadan yaşamayı denedin? 👁️✨