Yalnızlık olayı bence abartılıyor?

Yalnızlığı da diğer pek çok şey gibi arabesk bir ruhla büyütüyorlar evet. Beklediğin yakınlığı bulamadığın insanlar olabilir hayatında evet ama o yakınlığı insan kendisiyle kurmayı öğrenmeli en başta. Sonra zaten hayat karşına getirir, çıkarır.

Olay fiziksel yalnızlık değil ki, ruhun yalnızlığı. Yanında onlarca insan olsa da senin dilini konuşmuyorlarsa yalnız kalıyorsun. İster ailen, ister dostun olsun fark etmiyor. Yine de fiziksel yalnızlığı o kadar derinden hissetmiyor insan ufak da olsa ailesiyle bir bağı kaldıysa, o ayrı tabi.

Bence de biraz öyle bazen öyle haftalar yaşıyorum ki Allah'ım nolur bi yarım saat yalnız kalayım kafamı dinler kitap okurum diyorum ama olmuyo, yalnız kaldığım sürede de hiç kötü hissetmiyorum aksine konfor alanımda hissediyorum kendimi