Hayatınızda yaşadığınız en büyük acı nedir? Sizi gerçekten olgunlaştırdı mı?

Hayatımda yaşadığım en büyük acı dersem; geçen hafta şehit olan dayımın haberini alıp onun cenaze törenine katılmamdı. Zor bir durum ama bir şekilde ayakta kalmak zorundayız ve hayatımda 40'a yakın askerin ağladığını gördüm ve niceleri...

İyi ki geçiyorsun zaman 'ya acının en derinime işlediği bir anda donsaydın.' demiş ya hani Mevlana...

Anlaşılacağı üzere, aşkla yoğrulan biri için bile acı bataklıktan başka bir şey değildir.

Muhtemelen, bize olgunlaştığımızı düşündüren, acıya her seferinde daha hazırlıklı oluşumuzdur. Hele ki kendi algılarımız çerçevesinde, bahsedilen 'en uç acıları' da tattığımızı düşünüyorsak vay halimize. Böylelikle elimizde dolu mazeretlerimiz ve üzerimizde 'hayatın sillelerine rağmen yıkılmayan kişi' pelerinimiz ile rahatlıkla güçlü olduğumuzu iddia ediyor olabileceğiz dünyaya ve kendimize.