Bu zamana kadar yaşadığınız en büyük acı nedir?

Ne kadar ciddiye alınır ne kadar anlamlı gelir bilmiyorum ama bundan 1 yıl öncesi biri vardı karakter olarak tanıdığım hiçbir erkeğe benzemezdi çok karakterli düzgün kendi fikirleri olan çok net olgun muazzam biriydi kısacası. Fiziksel olarakta hep çok ilgimi çeken bi tipti. Beraber 3 4 ay geçirdik bu sürede bana kendinin en büyük tutkusu olan motor sürmeyi falan öğretmişti ama bu en spesifik örneklerden daha büyük küçük neler öğrendim onunla. Tekilanın nasıl içildiğinden, nasıl eğlenileceğine kadar. Sevdim çok sevdim ama sorun belli edemedim hiç ona gösteremedim o güne kadar hep çok kırılmıştım bu sefer kıran olucam dediğim yolda o çıktı karşıma. Kıramadım ama beklentilerini karşılayacak veya onu mutlu edbeilecek biri değildim. O gelişiyle bendeki herkesi her şeyi aylar içinde sildi ama hiç hislerimi yansıtamadım. Sonra konuşmayı kestik. Ne zaman ihtiyacım olsa gelirdi ederdi biliyodum üzülsem yine gidip ilk ona sığındım. Her şeyiyle sürekli özlerdim hep dedim aş bunları cesaretli ol seviyorum diye mertçe git sevgiyle her şey aşılır. Yapamadım. Hep yeni bi motor hayali vardı onu aldığında eskisini bana vermeyi teklif etmişti.. bi gün motor kazasında yitirdim onu. Şimdi bende o çok istediği motor var onda hala eski motoru. Yolda giderken tenime değen rüzgarda bile onun bi dönem havaya karışan nefesini hatırlıyorum. Zor

İlki kız kardeşimin gözümün önünde nöbet geçirdiği ve ambulansın içindeki süreçti.

İkinci ve en ağırı asla geçmeyen yaram ve korkularım ikizlerimi erken doğumdan dolayı küveze aldıkları süreçti. En en içimi yakan ise kapının önünde bebeklerimi görmek için beklerken oğlumun iceride fenalaşmış ve hemşireye korkarak 'iyi mi' diye sorduğumda gözlerimin içine bakamamısti. 3 saat bi haber beklemiştim kapıda.. O gün poşet poşet sağdığım sütüm üzüntüden çekildi. Hayatimin eenn çaresiz anlarindan biriydi. Yazarken bile sızlıyor yüreğim.

• Bugün hatta şu an ölebilme ihtimalim..
• Sevdiklerimin her savaşta arkamdaki hançer olma sevdası..
• Susup belki bırakır diye sabrettiklerimin hiçbir şey yokmuş gibi artırarak aynı şeylere devam etmesi..
• Kırılmaktan sıkıldığını söyleyip hunharca bardak misali insanları kıran kişileri görmelerim..

Daha sayayım mı yoksa bunlar yeter mi? Bence yeterli. Daha da duygu durumumu yansıtmama gerek yok ☾