Bütün sınırlarımı biraz olsun sevilmek için yok sayıyorum, bu bana neye mâl olacak?

İnsanlarla iletişimde çok iyiyim aslında, okuyup avukat olmayı istiyordum ama hayat şartları ve annemi erken kaybetmem birçok şeye mani oldu. Küçük yaşta büyük sorumluluklar aldım. Küçük yaşta evlendim. İnsanlara zorluk çıkarmadım, beklentilerimi hiçe saydım. Ailem bile istediği gibi biri olmadığım zamanlarda sırtını döndü. Şimdi yapayalnız bir hayat sürüyorum. Telefonum çalmıyor, işi düşmeden kimse nasıl diye aramıyor. Biri bir şey istediğinde bundan hoşlanmasam da istediğini yapıyorum bazen. İnsanlara nasıl davranacağımı bilmiyorum. Bütün sınırlarımı biraz olsun sevilmek için yok saymış, ben kendimden vazgeçmişim zaman içinde. Bu durumun bana neye mâl olacağını bilmiyorum. Arkadaş çevrem kalmadı. Bir iki tane var, onlarla da konuşamıyorum artık. Kendimi çok aciz ve yalnız hissediyorum.