Sizce de doğru olan bu mu yoksa ben mi ahmak biriyim?

Benim babam hep sorumsuz beceriksiz biriydi borç eder batağa düşer sonra da kaçardı şehir şehir bir dönem cezaevine bile girdi eve habire haciz gelirdi çocukluğumda tek hatırladığım şey bunlar. Biraz büyüdüğümde de 19-20 yaşlarına gelince akrabalarım beni gel bu sefaletten kurtul diye koskoca otuz yaş üstü zengin adamlarla evlendirmek istediler ama ben kimseye bağımlı olmak istemedim kimseyi kurtarıcı olarak görmedim. 15 yaşında baktım babamdan hayır yok kendim çalıştım sonra iş kurdum olmadı desteksizlik zor ama hâlâ deniyorum bir ara ciddi ciddi evliliği düşündüm ama sonra dedim ki beni ancak bu hayattan ben kurtarırım