Bir karar verirken çevrene danışır mısın, yoksa dik başlı mısın?

Her zaman istişare etmeyi severim çünkü insanın bazen kendi göremediği şeyleri başkası pat diye söyleyebiliyor. Ama öyle herkesin lafına da bakmam yani, sadece fikrine güvendiğim birkaç kişi var onlara sorarım. Sonuçta hayat benim hayatım, son kararı yine kendi kafama göre veririm. Yani dik başlılık değil de bu, sadece kendi aklıma daha çok güveniyorum diyelim. Bir de çok fazla kişiye sorunca insanın kafası iyice karışıyor, gereksiz bir curcuna çıkıyor ortaya. O yüzden güvendiğim iki üç kişiyle konuşur fikrimi tartar geçerim, kimsenin hayatımı yönlendirmesine izin vermem zaten.

Çevreme danışmam genelde çok düşünürüm kendi kendime, çevreye danışmakta dik kafalık değil bence ama olsundu