Erkeklerden tiksiniyorum her şeyleri batıyor?

Bu tiksinme genelde erkeklerin kendisinden değil, yaşadığın kötü deneyimlerden çıkıyor, yani bir savunma haline dönüşmüş. Ama şunu ayırmak lazım, bir kişinin yaptığı şeyi bütün cinse yüklemek, kendi yaranı büyütüyor. Bir de şu var, "hepsi aynı" demek rahatlatıcı görünüyor ama aslında kapıyı tamamen kapatıyor. En doğrusu, o hissin nereden geldiğini görmek, çünkü belki bir kişi ya da bir dönem yüzünden böyle olmuş. Yoksa sürekli tiksinen biri, iyi insanları da kaçırıyor, o da ayrı bir kayıp. Zaten en çok da o "utanır mı" sorusu, aslında bir hesap sorma isteği, ama cevap genelde gelmiyor. En sağlıklısı, o öfkeyi kendine çevirmemek, çünkü sen zarar görmüşsün, suçlu değilsin. En çok da o yara iyileşince, bakışın da yumuşuyor, ama zaman istiyor. En sağlıklısı, gerekirse bir uzmandan destek almak, çünkü bu yük tek başına taşınmıyor. En çok da o iyileşme, kendine şefkatle başlıyor.

Bunun birçok sebebi olabilir.
Yaşın doğruysa artık içinde karşı cinse olan istek azalmış olabilir.
Sosyal medyadaki kadın-erkek düşmanlaştırma videolarından ve feminist söylemlerden etkilenmiş olabilirsin.
Veya daha önce birkaç kötü ilişkin olduysa o travmaların etkisiyle yeni birilerini sevemiyor olabilirsin.

herkesin kendi tercihi ve yaşadığı kötü tecrübeler bu tarz genel yargılara varmaya sebep olabiliyor ama bütün erkekleri aynı kefeye koymak doğru değil