Erkeklerden iğreniyorum?

Şimdiye tanıştığım erkekler hep maldı. Hiçbirinde zike sürülecek akıl yoktu. İlk sevgilim fen lisesindeyken oldu, okul birincisiyle. Beni aldattı. Sonra fizik hocasının oğluyla, o da seksten sonra tanımamış gibi davrandı. Sonra da annemin en yakın arkadaşının oğluyla sevgili oldum, yeniden aldatıldım.

Bu olanlardan sonra erkeklerden tiksinmeye başladım.

Kızlara cinsel ve romantik olarak ilgi duyuyor gibiyim şu an. Bu konuda haklı olduğumu düşünüyorum, fakat her erkeğe aynı gözle bakmak istemiyorum. Bu durumu nasıl durdurabilirim? Her erkeğe sapık gözüyle bakmayı falan...