Başkalarını memnun etmek için çaba içinde olur musunuz?

Ben eskiden herkesi kendim gibi sanardım ve insanlara güler yüzle yaklaşırdım yardım ederdim, birinin en çaresiz anında yanında olurdum, bir gün hatta yakın zamanda çok çaresiz kaldım ve yardım istedim, ve bana yardım sözü verenler oldu, çoğu sessizliği seçti, derken o gün geldi ve ben bir karar verdim, ve o en çaresiz anımda abim bana destek oldu, ve işim oldu, ama belki tanıdığım en az 50 kişi arasında artık sadece anladım ki 4 kişi varmış diğerleri en zor anımda yanlız bıraktılar ve ben onlara bir cevap vermedim çünkü cevap vermek zayıflık olurdu ve aslında bu benim için bir kayıp değildi, tam tersi arındım, artık 4 kişi dışında kimseyi hayatımda istemiyorum çok sevdiğim manevi abim ve 3 kız kardeşim, ve benim sevdiğim biri, hatta kitap yazdım bununla ilgili.

bu hayata kimseyi memnun etmek için gelmedim kimse kusura bakmasın

Hayır mutlu olduğu kadar olmadığı Allah'a selamet

Buna değmesi lazım yoksa kılımı kıpırdatmam