Sevilmiyorsam bu boş ve anlamsız hayatta neden yaşamaya devam ediyorum?

Ben 29 yaşındayım her gün işten eve gelip her şeyi tek başıma yapmaktan bıktım. Son 5 senem böyle gecti, üniversitede böyleydi gerçi. Birilerini sevmeye calışıyorum o da olmuyor diyebilirim çünkü o kadar çok yalnız kaldım ki sanki kimseyi sevemezmişim gibi geliyor. Spora veya kursa gidiyorum yine yalnız kalıyorum, çok dahil olamıyorum, ya çok kücük yastakıler denk geliyor ya da cok büyük. Kendi yaşımdakıler evlenmiş hayat meşgalesi ile uğraşıyor. Ben de ordan oraya savruluyorum.