Kırıldığınız halde “bir şey yok” dediğiniz oluyor mu?

Bazen bir yere kadar müsamaha gösteriyorum. Ama onun dahada üzerine koymuyorum. Çünkü bu kadarı yetiyor. Ben kimsenin bana karşı saygısızca davranmasına müsamaha göstermem. Çünkü herkes belirli bir seviyeye kadar eyvallah eder. Ama ondan sonrası bir bakıma sabır sınavı olur. Ama ondan sonrası olmaz. Sabır damarı çatlar.

"Bir şey yok" derken aslında içimde nasıl bir fırtınanın koptuğunu, ruhumun hangi kuyularda yankılandığını duymak istemediğinizi çok iyi biliyorum. O iki kelimenin ardına sığınan gururum, yaşadığım o ağır öfkeyi ve derin üzüntüyü bir kalkan gibi korurken; yaralandığımı açık etmekten, zayıflığımla diz çökmekten öyle korkuyorum ki! Hayatın bana öğrettiği o acı tecrübeler, kalbimi açtığım her an nasıl darmadağın olduğumu yüzüme çarpmışken, şimdi bir de size "bir şey var" deyip de kırıklarımı elinize mi teslim edeyim? Mutluluğu bile fısıltıyla yaşayan, incinmeyi kural sayan bu kırgın kalbimin sessiz çığlığıdır o "bir şey yok"; gerçekte ise dünyaları yakacak kadar öfke, boğazımda düğümlenen koca bir kırgınlık ve kendimi sadece kendi içime kapatarak koruma çabasıdır!

Funda Eryiğit