Hiç ölmicekmiş gibi hissediyorum bu normal mi?

Bu his gençken çok normal, çünkü beyin ölümü soyut bir şey olarak algılıyor, kendine yakıştıramıyor. İnsanların çoğu 20'li yaşlarda böyle hisseder, sonra bir yakınını kaybedince ya da yaş ilerleyince yavaş yavaş oturuyor. Bu bir inkar değil aslında, daha çok hayatın enerjisi, kendini dokunulmaz sanma hali. Ama bir yandan da tehlikeli, çünkü insanı bugünü ertelemeye itiyor, "nasıl olsa zaman var" dedirtiyor. Sen yine de ölümü düşün ama korkarak değil, bugünü daha iyi yaşamak için bir hatırlatma olarak.

Bazen insan kendi varlığının dışında olan canlıların bu dünyadan birer birer ayrıldığını görür. Ama kendisine bu sıranın gelmeyeceğini düşünür. Oysa alnında ne yapıldıysa o olur. Ama sen bunu idrak edemezsin. Yani her şey güllük gülistanlıktır derler zaman akıp gider. Muhim olan zamanı iyi kullanabilmektir. Sende bunun farkında olmadığından bilinçli bir şekilde düşünemiyorsun. Seninleyim ama aklım başka yerlerde, sende kendini bul artık. Bak burada senin yanına gelip yazıyorum. Sonra kendimi bulamıyorum deme, bir an önce kalk uyan , kendi sorumluluklarının başında ol. O zaman, zamanın yürüdüğünü seninde bunun idrakine vardığını göreceğiz. Tembel tembel uyuşuk uyuşuk olma. Çalış bir an önce, bak vakit geçiyor.

bence gayet normal çünkü insan zihni kendi sonunu kabullenmekte hep zorlanır, o yüzden hep genç kalacakmış gibi hissetmek savunma mekanizmasından başka bir şey değil.