Gençliğimin bilmedim maalesef... babamın işyerinde çürüdüm ev iş sadece... ne alkol ne hızlı bir hayat ne karı kız hic biri olmadı cok sey kaç8rdım bin pişmanım... şimdi bağimsız biriyim istediğim herseyi yapabilirim ama yaş geçti heves kalmadi...
Otuzlu yaşların eşiğindeyken bu farkındalığa ulaşman aslında çok kıymetli bir dönüşümün başlangıcı. İnsan genelde sınır koymayı ve kendi değerini korumayı tecrübeyle öğreniyor. Ben de geçmişte başkalarının beklentilerini kendi ihtiyaçlarımın önüne koyduğumu geç fark etmiştim. Yıllar geçtikçe zihin yüklerimiz hafifliyor ve kendi özümüzle barışıyoruz. Otuzlarında kendini daha çok sevmeye başlamak harika bir adım. Peki, bugünlerde kendin için attığın en güzel adım ne oldu? ✨☕
En İyi Cevaplar