Tanrı neden sürekli beni cezalandırıyor gibi hissediyorum, dualarım neden hiç kabul olmuyor?

Allah'ı insan gibi bir varlık sandığın için bu mantık hatasına düşüyorsun. Merhamet kavramı dahil bütün kavramları yaratan Allah'tır ve o yarattığı hiçbir şeye benzemez. Merhamet bile onun kendinden olan bir özellik değil, onun tercihidir. Yani ben merhametli olacağım demiş, istese merhameti de seçmeyebilirdi. Allah'ın merhameti tercih olduğu için herkes üzerinde kullanmayabilir. Dünyada rahmetim her şeyi kuşatmıştır diyor ama ahiret için onu demiyor, herkese kullanmayacak. Kuranda da bu söylenir, istediğimi bağışlarım, istediğime azap ederim der. Ayrıca kuranda çok doğru olursan sana azap vurmaz garantisi de verilmemiş. Aksine umut edebilirsiniz ama emin olamazsınız diyor. Sadece umut edebilirsin. Allah çok korkulması gereken bir varlık çünkü insan gibi hiçbir duygusu yok ve hiçbir kavrama bağımlı değil. Ufacık aklımızla onu manipüle ettiğimizi sanırız, duygu sömürüsü yaptığımızı sanırız, bizi alır ateşten ateşe sokar en ufak bir şey bile hissetmez, hiç kimsede bizi onun elinden kurtaramaz çünkü merhamet gibi bir duygusu yok, sadece tercih etmiş o kadar, zaten o kavramı kendisi yoktan yaratmış. Kuranda geçer Rabbinin azabından emin olamazsın, ne kadar doğru olursan ol yine de emin olamazsın. Peygamber bile olsan emin olamazsın. Bu yüzden peygamberler Allah'tan deli gibi korkardı çünkü onlar da bilmiyordu, Allah bana merhamet eder mi yoksa azap eder mi, emin olamıyorlar çünkü Allah'ı bir kalıbın içine hapsedemezsin. İnsan gibi bir varlık değil. Kalıplara göre hareket etmez. Tamam artık beni azaplandırmaz diyemezsin. Bunun en iyi örneği bize Hz. Eyüp ile gösterildi. Allah ona mal, mülk, geniş bir aile, saygınlık ve sayamayacağın kadar nimet vermişti. O da bunlara her gün şükrediyordu, malını onun için dağıtıyordu, sürekli ibadet ediyordu, Allah'ı çok seviyordu. Kuran'da detayları pek yok ama tevratta Hz. Eyüp'ün olayı detaylı anlatılır. Oradan da detaylı okuyabilirsin. Allah önce çocuklarını aldı, sonra malını mülkünü aldı, karısı ona isyan et doğru oldun da ne oldu dedi, o da bana iyiyken iyi kötü mü olacağım gibi bir şey söyledi. Yine de isyan etmedi, sonra Allah onun saygınlığını aldı, sonra sağlığını aldı, bütün vücudunda yaralar çıktı ve yataklara düşüp dayanılmaz acılar çekti. Yine de isyan etmedi. Arkadaşları onun yanına gelip sen çok kötü şeyler yaptığın için bunlar başına gel, o da yaptığı iyilikleri anlattı, hiçbir kötü bir şey yapmadığını ve ona rağmen başına bunların geldiğini söyledi. Sonra Allah onu bu kadar sabrettiği için ödüllendirdi. Aldığı her şeyi fazlasıyla geri verdi ve bir ömür kadar fazla ömür verdi ona. Kuranda da Hz. Eyüp sabrı ile övgüyle anılır. Yani kısacası Allah'ın kime azap vereceği, kime bol nimet vereceği belli olmaz. Ayrıca Allah'ın birine azap etmesi onun kötülüğünü düşündüğü, birine de bol nimet vermesi onun iyiliğini düşündüğü anlamına gelmez. Sana bol nimet verir, bağlanacağın çok şey verir ama hayrın için eğil, onları senden geri aldığında canın çok yansın diye verir. Sana kanat verir uçmanın tadını verir, sonra kanatlarını geri alır. 1 günlük mutluluğun bir ömürlük kayıp acısına döner. Dualar da ibadet için yapılır, dinde esas olan Allah'a güven ve teslimiyettir. Sen isteğini arz edersin ama sana verilmediğinde isyan etmezsin, teslim olursun. Öteki türlüsü isyan edersen sana verilebilir, aaa isyan ettim ve istediğim bana verildi demek ki Allah'ı manipüle ettim diye ufacık aklınla kurnazlık yaptığını düşünürsün sonra sana verilen şey sana büyük bir bela olur içinden de çıkamazsın, haykırırsın ama sesini duyan olmaz