Bu kadar şiddet ve travmadan sonra neden hâlâ kendime güvenemiyorum, sorun bende mi?

Dayaktan bayıldığım günler de oldu.
Mesela babam yataktan kaldırır, diğer odaya götürüp kemerle döverdi ve çocuksun suçun yok.. hatta annemi bile bıçaklamıştı. Film değil gerçek... Anneme yalvarırdık kardeşlerimle ne olur polise gidelim diye ama yokkk... neyse on sekiz yaşıma kadar bu böyle devam etti. Sonra ilk gelen görücüyle evlendim, okulu falan gözüm görmedi.. orada da şiddete maruz kaldım sonra kadın sığınmaya gittim ve bir bakım evinde çalışıyor, hayatta kalıyorum... şu an 26 yaşındayım.. daha çok şey vardı ama bunlar özet... hâlâ özgüvenim yokkk...