Ufacık şeylerle mutlu olmayı bilir misiniz?

Mutluluk zihninin sana verdiği bir ödüldür. Bu sistemi kendini daha çok tatmin etmek için bozarsan daha çok mutsuz olursun. Onu da yaşayayım, bunu da tadayım, şunu da yapayım, bu şey beni mutlu ediyor daha çok yapayım diye diye dopamin merkezini duyarsızlaşmış bir hale getirirsin, mutluluk eşiğin artar. Sonra küçük şeyler seni mutlu etmez. Git gide daha büyük şeyler ararsın, uyuşturucu gibi. Bir süre sonra o da seni tatmin etmez, artık mutlu olabilmek için yapabileceğin bir şey kalmamıştır. Artık mutlu olmak için değil, sadece normale yakın hissedebilmek için yaparsın her şeyi. Bazıları buna dayanamaz ve intihar eder ama aslında bütün uyaranlardan uzaklaşırsan büyük bir acı çektikten sonra tekrar mutluluk eşiğin normale döner ama bu süreç acılıdır ve herkes buna sabır gösteremez. Kolay yoldan elde edilen mutluluğun da bir bedeli vardır, cezası ağırdır, bedeli büyük bir acıdır. Ayrıca kolay mutluluğa beynini alıştırırsan büyük başarılar elde edecek sabrın kalmaz. İnstagramda sürekli kısa videolar ile beynini kolay mutluluğa alıştırırsan, beynin sana uzun bir filmi izleyecek sabrı vermez. Kolay mutluluk vardı zaten, biz niye bunu yapıyoruz der sana. Veya uzun bir süreç alan dil öğrenmek için bir sabrın kalmaz. Çünkü beynine mutluluğun kolay olarak elde edilebileceğini öğretmişsindir. Kalkıp ona dil öğrenelim, öğrenince mutlu oluruz diyemezsin artık. Kolayı varken neden bu çileyi çekiyoruz der sana. Hele uyuşturucu gibi kolay ulaşılan patlayıcı mutluluk kaynağına bulaştıysan artık işin çok zor. Beynini hiçbir şey yapmaya ikna edemezsin, sadece o maddeyi ister. Kötü tarafı bir süre sonra o madde de seni mutlu etmez, beyin tamam der buna da alıştım daha büyüğünü ver bana ama daha büyüğü yok, o yüzden mutlu olabilmek için değil normal hissedebilmek için alırsın o maddeyi. Hayatı hızlı yaşayıp hızlı tüketmeyeceksin, seni mutlu eden şeyi sürekli yapmayacaksın, beynini sürekli kolay mutluluk ile tatmin etmeye çalışmayacaksın. O zaman dengeli ve huzurlu bir ruh halin olur

ufak şeylerle mutlu olmayı bilirim, hayatın çekilir tarafı da o küçük anlar zaten. benim için mutluluk günün sonunda kafanı yastığa koyduğunda içinin rahat olması ve huzurla nefes alabilmek.