Keyifli akşamlar diliyorum 🥰💞🌺 hastayken daha duygusal olur musunuz?

Hastayım diye bir sürü düşüncelere daldım boşluktan 🙃🙃🙃

Bugün iş yaparken birden aklıma geldi…

Bazı adamlar var; sadece doğum yapmamış, neredeyse bütün kadın işlerini de yapıyor.
Bazı kadınlar var; sadece askerlik yapmamış, neredeyse bütün erkek işlerini de yapıyor.

Ama nedense bu insanlar bir türlü birbirlerine denk gelemiyor.

Hep kıymet bilmeyenlere,
emeği görmeyenlere,
yapılan hiçbir şeyi yeterli bulmayanlara,
karşısındakini anlamak için çaba göstermeyenlere denk geliyorlar.

Bir tarafta, eşinin gömleğini bile bir kez ütülememiş kadınlar var; el üstünde tutuluyorlar.
Diğer tarafta, eşinin çorabına kadar düşünüp hiçbir hizmetini eksik etmeyen kadınlar var; yine de değer görmüyorlar.

Ve insan ister istemez düşünüyor:
Demek ki mesele ne kadar yaptığın değilmiş.

Çünkü bazen insan, verdiğin emeği değil, yalnızca vermediğin bir şeyi görür.
Ne kadar fedakârlık yaptığını değil, yapmadığın tek şeyi konuşur.

Oysa bir ilişkide insanın ihtiyacı olan şey, kusursuz bir eş değil;
emeğini gören, sevgisini fark eden ve kıymetini bilen bir yol arkadaşıdır.

Ve bu sadece kadınlar için geçerli değil.

Her şeyi yapan, ailesi için koşturan, elinden geleni fazlasıyla yapan ama yine de görülmeyen erkekler de var.

Belki de hayattaki en büyük haksızlıklardan biri şu:

Doğru insanın yaptığı fedakârlık, yanlış insanın gözünde sıradanlaşabiliyor.

O yüzden bazen mesele “Kim daha çok yaptı?” değil.

Mesele,
“Benim yaptıklarımı gerçekten gören biri var mı?” sorusunun cevabında saklı.

Çünkü insanı yoran işin çokluğu değil;
yaptıklarının hiç görülmemesidir.

Ve insan, en çok da kıymetinin bilinmediği yerde yorulur.❤️‍🩹💔❤️💞🌺🌹💐