Kara Fatma gibi büyütülüp şimdi süslü, çiti pıtı kız olmam bekleniyor; neden ailem bana böyle davrandı ve ben kimim artık?

Küçüklükten beri kız gibi davranılmadım. Saçımı açsam niye süsleniyorsun derler beni rencide ederlerdi, hep at kuyruğu yapardım. Okul forması etekti, kısa diye bana pantolon aldılar. Etkinliklerde de aynı şekilde. Ortaokulda her şeye sen büyüksün dediler, pembe giyince çocuk musun dediler. Erkek reyonundan giydirdiler. Sen güzel değil, zekisin diye imalar yaptılar. Sen görünüşünle çok şey değilsin ya gibisinden. Paspal takıldım hep. Güç gerektiren işleri bana yaptırdılar. Bir süre sonra uyanmaya başladım, yapamadım diyemedim, kendimi zorladım. Perdeleri ben astım, markete ben gittim, hep okuyup iyi meslek sahibi olacaksın dediler, şimdi tıp kazandım. Şimdi benden memnun değiller. En yüksek puanları ben aldım, ailede en güya usturuplu şekilde ben giyindim ama yine bana laf atılıyor. O istemedikleri profilleri övüyorlar şimdi bana. Neden kız gibi değilsin, neden süslenmiyorsun diyor, e bilmiyorum bile. Evlilik de istemiyorum, artık kadın gibi değilim, değişik hissediyorum, aslında erkek gibi de değil, insan gibi de değil.

Herkes gezerken ben annem bu havada çıkmama kızar diye evde dururdum, annem dondurma yeme der, yemez yiyene engel olurdum, her denileni yapan akıllı bir çocuktum, yine öyleyim ama hiç beğenilmedim.