Yıllar sonra beni terk eden, çok yıpranmış annemi görüp vicdan azabı çekerken affetmeli miyim?

Annem babam biz 8 yaşındayken boşandılar annem darp ediliyordu ayrıldılar

İkisi de bizi bıraktı yurda verdi dayılarım siz babanızın çocuklarısınız deyip azarlayarak yurda bıraktılar

Yurtta da rahat edemedim 2. gün kaçtım dışarılarda kaldım sonra çalışıp internet kafeye takılmaya başladım o alkolik internet kafenin sahibinin kafesini işletip orada yatıp kaldım

Arkadaşımın kiraya verdiği eve birileri bakmaya gelince gelen kişinin annem olduğunu gördüm evlenmemiş ve çok yıpranmış kendimi tutamadım onu o halde görünce direkt uzaklaştım onlardan sonra arkadaşıma demiş "onu çok aradım bulamadım affetsin" diye. Dün annemi görür görmez ayrıldığım an aklıma geldikçe huzursuz oluyorum bu kadar merhametsiz büyümüşken vicdanım aniden bugün gelesi geldi. Çok kötü hismiş vicdan azabı. "Üstelik annemi görünce uzaklaşmamın nedeni gözüm doldu"