Hayatın anlamsız olması demek ondan keyif alamayacağımız anlamına gelir mi?

Her istediğin senin olmuyor, her istediğini yapamıyorsun. Çabalamak gerekiyor ama çabanın sonunda da o istediğine kavuşunca onun da bir anlamı kalmıyor. Sadece o basit isteğine ulaşmak için yapıyorsan evet anlamsız, boşa uğraşıyorsun, boşa yoruluyorsun ve sonunda eline geçen sadece kısa süreli bir mutluluk o kadar. Geçip gittikten sonra onun da bir anlamı kalmıyor. Geçip giden hiçbir şeyin önemi yok, değersiz, önemsiz ve hiçbir anlamı yok. 1000 yıl bile kesintisiz mutluluk ve zevk içinde yaşasan bile 1000 yılın sonunda o 1000 yılın hiçbir anlamı kalmayacak ve o son gelecek. Yani eğer ölüm her şeyin sonuysa hiçbir şeyin anlamı yoktur. 1000 yıl kesintisiz mutlu yaşayan biri ile 1000 yıl kesintisiz mutsuz yaşayan biri 1000 yılın sonunda eşit olacaklar. Ne onun yaşadığı mutluluğun bir anlamı kalacak, ne de ötekinin yaşadığı mutsuzluğun bir anlamı kalacak. Hayat bir noktada eşitleniyor ve biz ona ölüm diyoruz. Asıl anlamlı olan şey sonsuzluktur, geçip gitmez, bitmez. Anlamı olan şey budur. Hayatı anlamsız yapan şey geçici olmasıdır, başka bir şey değil. Hacı Ömer Sabancı 1 hafta aç yattığı zamanlar oldu zengin olabilmek için, sonunda zengin oldu ve son sözü çok manidardır, o kadar çalıştık, çabaladık, uğraştık ve elimize geçen bu diyerek öldü gitti. Çabayı anlamlı yapacak şey çabanın sonunda eline kalıcı bir şey geçmesidir, geçici bir şeyin gerçekten bir önemi veya anlamı yok. Dünyada kazandığım her mutluluk bana kar diyorsun değil, aksine sana zarar. Çünkü onları kaybetmenin acısını yaşayacaksın. Ben şu an uyuşturucu alamadığım için acı çekmiyorum ama o mutluluğu yaşayan biri dayanılmaz acılar çekiyor, o mutluluk onun lehine mi oldu şimdi. Yaşadığı o büyük mutluluk ona aynı zamanda büyük acılar veriyor. Çünkü o mutluluk elinden alındığı zaman dayanılmaz acılara neden oluyor. Bu yüzden geçici olan şeylerin hiçbir kıymeti yok diyorum. O şeyin anlamlı olması için kalıcı olması lazım. Belki Allah bu yüzden sevmediği kişilere daha çok veriyordur, sakın verdiklerimizi hayırlarına sanmasınlar diyor mesela. Belki onları kaybetmenin acısını sonsuza kadar yaşamalarını istediği için veriyordur. Ayrıca kuranda da dünyanın anlamsız olduğunu ve dünya için çabalayanların boşa yorulacakları söyleniyor. O yüzden ne yaptığının bir önemi yok, neyi neden yaptığının bir önemi var. Çünkü birinde geçici bir şey elde ediyorsun, ötekinde kalıcı. Geçici olan önemsiz, anlamsız ve boş. Kalıcı olan ise gerçek, anlamlı ve önemli...

O gün, öyle yüzler vardır ki, 'zillet içinde aşağılanmıştır.' Çalışmış, boşuna yorulmuştur. (Gaşiye suresi, 3)

Hayatın anlamsız gibi görünmesi ondan keyif alınamayacağı anlamına gelmez, elbette keyif alınır ama benim için asıl mesele o keyfi sürerken Allahü Teâlâyı unutmadan yaşayabilmektir. Bu dünyadaki her şey fani, geçici ve bir gün son bulacak. Ama bir şeyin geçici olması, O'nun bize sunduğu helal nimetlerden huzur duymamıza engel değildir. İnsanların çoğu keyif almayı nefsinin peşinden koşmakta, haramlara dalmakta veya dünyalık eğlencelerle sarhoş olmakta arıyor. Oysa O'nu unutup da yaşanan hiçbir keyfin, hiçbir eğlencenin sonu huzur getirmez.

Sıcak bir bardak çayı içerken, helalinden bir lokma ekmeği yerken veya kendi halimde huzurla otururken bile O'nu zikretmek, rızasını gözetmek insana dünyadaki bütün şaşaadan daha büyük bir lezzet verir. Benim anlayışımda hayatı yaşamak da, ondan tat almak da ancak O'nun rızası doğrultusunda olduğu zaman anlam kazanır. O'nu unuttuktan sonra dünyanın bütün lezzetleri önüne serilse ne fayda?

Ben hesabımı acmadan önce çok düşündüm bunu. Ve neden etrafımdaki herşeye neden anlam yüklüyorum gibi bir yerden falan. Sonra nickim burdan geliyor epoché yargıyı askıya almak demek yaratılmadan durmak vs.

Zaten hayatın bir anlamı olsaydı ona uymak zorunda kalıp daha çok strese girerdik. Uzun uzun düşündüm fark ettim ki anlamsızlık bir kriz değil tam aksine büyük bir lüks. Evrenin senin ne yaptığınla zerre ilgilenmemesi çok rahatlatıcı motoru yakmadan manzarayı izleyip geçeceksin 😃. Mutlu olmanın yolu bu.