İnsanları olduğu gibi kabul edebiliyor musun?

Evet, insanları genelde olduğu gibi kabul ediyorum. Herkesin kendine göre bir yetişme tarzı, bir karakteri, doğrusu veya yanlışı var; kimseyi zorla değiştiremeyeceğimi ya da kendi kalıplarıma sokamayacağımı bilecek yaştayım. O yüzden insanları eksikleriyle, hatalarıyla veya farklılıklarıyla baştan kabullenmek bana çok daha doğru ve doğal geliyor.

Ama tabii ki bu durum her önüme geleni hayatımın ortasına alacağım anlamına gelmiyor. Eğer bir insanın bana, çevresine veya kendine bir zararı varsa, hayatıma olumsuzluk getiriyorsa ya da inancıma, değerlerime uygun bir insan değilse orada bir çizgi çekip uzak duruyorum. Kimseyle kavga gürültü etmeye, tartışıp kalbini kırmaya gerek yok; mesafemi koyar, kendi yoluma bakarım.

İnsanları olduğu gibi kabul etmek, onların her davranışını onaylamak ya da her zaman yanlarında olmak demek değildir bence. Saygı duymak ayrı şey, o insanla yakın olmak veya hayatına dahil etmek çok ayrı şey. İnsanın kendi huzurunu, çizgisini ve inancını koruması her şeyden önemli. Bu yüzden kimseyi değiştirmeye çalışmadan, ama kendi dünyama da zarar verdirmeden, bana uymayan veya dinime, ahlakıma ters düşen insanlardan sessizce uzak durmayı tercih ediyorum.

Merhaba,
Detayına katılıyorum, aynen öyle! 😅

Ayrıca olduğu gibi de kabul ederiz ama efendi saygılı güzel insanları! 😅

Bazılarının törpüye ihtiyacı yoktur...

Ben kimseye şunu da yap demem olduğu gibi kabul ediyorum. Böyle daha mutluyum

Hayır; çevre kimseye uyum sağlamaz, o yüzden çevreye uyum sağlarız mecburen. İnsanları oldukları gibi değil olmaları gerektiği gibi olmalıdırlar

Kabul ediyorum tabi ilk başta amma bu kişi eğer benim kabulumu kötüye yorarsa yol da veriyorum. İyi niyetimi neden suistimal etmesin. Günaydın