Sırf kaos ve kötülük yaymak için insanlara iftira atmak günah mı, psikolojik olarak bana ne yapar?

Tarzını değiştirmekle başlamışsın ama tasavvuf penceresinden bakarsan, şu an ruhunun en büyük tuzağına düşmüş durumdasın. Keşke bu yazdıklarını bir daha okusan ve 'Ben ne yapıyorum?' desen. Çünkü durum zannettiğin gibi havalı bir 'kaotik kötülük' değil, düpedüz bir kandırmaca. Tasavvuf der ki; insanın içinde daima kötülüğü, kibri ve kaosu arzulayan bir Nefs-i Emmâre vardır. Sen kimseyi alttan almayıp güçlü olduğunu kanıtlamaya çalışırken, aslında kendi nefsinin kölesi olmuşsun. İftira atmak, entrika çevirmek ve insanları ayırmak günahtır; ama bundan da öte, bu dünya hayatı bir rüya gibidir. Uykudan uyandığında (yani bu hayat bittiğinde), kaosa sürüklediğin o insanların ahları, psikolojilerini bozduğun o kul hakları senin sırtında birer kor ateş olacak. Arifler der ki: 'Bir kalp incitmek, Kâbe'yi yıkmaktan beterdir'. Sen mutluluğun kaynağını kaos yaratmakta sanıyorsun; çünkü nefsin seni 'tanrıcılık' oynamaya, insanları parmağında oynatabileceğine inandırmaya zorluyor. Ama unutma, rüzgar eken fırtına biçer. Başkalarına yaşattığın o zihinsel cehennemi, çok yakında kendi iç dünyanda yaşarsın ve huzur kelimesini ömrün boyunca bir daha bulamazsın. Ruhunu şeytanın ve nefsânî arzuların eğlencesi yapmayı acilen bırak. Tarzını değil, kalbini değiştir.