Ailemle uğraşacam diye içim soldu napacam?

Babam gizli narsist, annem de bipolar ve şizofreni. Annemin psikiyatrist kanıtlı, babamın değil ama babamın da akıl sağlığı iyi değil, deli dehşet para delisiler. Bu hastalığa rağmen içimde her şeye dair güzel şeyler soldu, sırf onları düzelteceğim diye içimde her şey yarım, kırgın. Zaten zor bir dünyadayız, olmasalar daha iyiydi. Sebebini söyleyeyim; annem hasta ama kabul etmiyor, etse ilacını dahi içmiyor. Babam desem eve gelmiyor zaten, mahalleye çocuklarını kötülüyor. Nasıl bir duygu desem, sanki 2 kolum bacağım yok, çaresiz hissediyorum.