"Her şeyin en iyisine layık olma" fikri gizli bir tehlike değil mi, siz ne düşünüyorsunuz?

Aslında şöyle bir şey var, bunu düşündüm. Şimdi çoğu insan en iyi yerlerde olmak istiyor ya da çoğu kişi en iyi ve rahat işi yapmak istiyor ya da en lüks evlerde en lüks semtlerde ya da mesela ünlü olmak istiyor. Onun yaptığı , onun oturduğu, onun yaşadığı, onun oturduğu koltukta ben de olabilirim, neyim eksik kafası. Ama bir şey var herkes iyilere layık ama herkes çok iyi yerlerin hakkını azmini hırsını çalışkanlığını veremez. Asla pes etme, her zaman kendinin değerini bil ve şükür et. Her şeyin en iyisini hiç bir insan bu dünyada tadamaz veya alamaz. İyiler ve güzellikler bizimle olsun. Velev ki kötü bir şey başımıza geldi, bilsek o da iyidir.

İnsana sürekli "Daha iyisini hak ediyorsun." düşüncesi aşılanıyor, ve insan da elindekinin kıymetini göremez hâle geliyor. Bu da kanaati azaltıyor, beklentiyi büyütüyor. Sonunda insan sahip olduklarıyla mutlu olmayı değil, sahip olamadıklarının peşinde koşmayı alışkanlık hâline getiriyor.

"En iyisine layığım." düşüncesi zamanla kibri, tatminsizliği ve sürekli kıyas yapmayı doğuruyor ve artık faydadan çok zarar vermeye başlıyor.

@MuzipFilozof dedi ki: İnsan her şeyin en iyisini ararken, elindeki en güzel şeyleri fark etmeden kaybedebilir.

İnsanlar genel olarak şekilci oldukları için, boyle şeylere değer vermelerini garipsemiyorum. Ama normal de bulmuyorum. Şu özentilik, kendini ''miş'' gibi gösterme çabası hem mantıklı gelmiyor hem de doğru gelmiyor bana. Cidden insan zihninin reklamlardan sosyal medyadan vs bu kadar etkilenen varlıklar olması beni benden alıyor.

Her insan her şeyin en iyisine layık olmak ister. Ama her şeyde imkanı dahilinde olmalı. Sırf hava atmak için pahalı bir şey alıp sonra icralık olan var.