Kırıldığınızı söylediğiniz yerde gerçekten kırıldınız mı?

‘İnsanlara ve hayallere bağlanmayanlar, asla kalp kırıklığı yaşamazlar’ demiş bir düşünür. Herkesten her türlü davranışı beklemeyi düstur edindim kendime, iyi ya da kötü. Kırılan kemiğin daha sert olacağı gibi biz insanlar da daha güçlü olmak zorundayız. İnandığı yerden kırılmayan, güveni suistimal edilmeyen insan var mıdır ki? İnandığımız kişilerin güvenimizi yıkmaları tabii ki insanı üzüyor, kırıyor. Bir süre insan neye uğradığını şaşırıyor, ama sonrasında daha da güçlenip yoluna devam ediyor. Her insan gibi benim de güvenim defalarca kırıldı kırdıkları noktada sözlerimle canlarını fazlasıyla yaktım sonra onlar yokmuş gibi davrandım, asla olduğum noktada kalmadım kalmam da bunların hepsi bana bir şeyler kattı her yönden şimdi eskisinden daha iyi ve güçlü durumdayım hiç bir zaman kimseye ihtiyacım yoktu şimdi hiç yok "kendine yaslanan dik yürür".