İnsan gerçekten özgür müdür, yoksa özgür olduğunu mu sanır?

Bence insan tamamen özgür değil ama tamamen özgür olmadığını söylemek de doğru değil Çünkü gerçekten de ailemiz yetiştirilme şeklimiz yaşadıklarımız korkularımız ve çevremiz seçimlerimizi ciddi şekilde etkiliyor Bazen kendi kararımızı verdiğimizi düşünürken aslında bize öğretilenleri tekrar ediyor olabiliyoruz Ama bence özgürlük tam olarak bütün bu etkilerden kurtulmak değil Onların farkına varabilmek ve neden böyle düşündüğümüzü sorgulayabilmek Burada söylediğin özgürlük tanımı bana da oldukça doğru geliyor İnsan kendisine verilen seçenekleri olduğu gibi kabul etmek yerine ben bunu gerçekten istiyor muyum yoksa bana böyle istetildiği için mi istiyorum diye sorabiliyorsa kendi iradesini daha fazla kullanmaya başlıyor Belki geçmişimizi değiştiremeyiz ama geçmişimizin bizi ne kadar yöneteceğine karar verebiliriz Bu yüzden özgürlük bence istediğini düşünmeden yapmak değil ne istediğini neden istediğini ve seçiminin sonuçlarını fark ederek karar verebilmek Asıl özgürlük belki de insanın kendi zihnindeki görünmez sınırları fark etmeye başlamasıdır

İnsanın özgürlüğü, rüzgârda savrulan bir yaprağın kendini uçuyorum sanmasıyla başlar ancak o rüzgârın nereden estiğini sorguladığı an biter. Bizi biçimlendiren geçmişimiz ve korkularımız kaçamayacağımız gölgelerimizdir bu yüzden mutlak bir serbestlikten söz edemeyiz. Yine de gerçek özgürlük, o gölgelerin varlığına rağmen kendi hikâyeni yazma cesaretini ve sorumluluğunu gösterebilmektir..