Hayat neden hep terk edilis, aci ve yalnizlik uzerine kurulu olmak zorunda?

Hayır, hayatın hep terk edilmek, acı çekmek ve yalnız kalmak üzerine kurulması gerekmiyor. Bazen yaşadıklarımız yüzünden sanki sevilmenin bedeli acı çekmekmiş gibi hissediyoruz. Ama değil. Ben artık hep güçlü olmak, kayıplardan ders çıkarmak, acıya alışmak istemiyorum. Bir kere de seçilmek, kalınmak, değer görmek ve gerçekten sevilmek istiyorum. Birinin hayatında “geçici” değil, gönülden istenen kişi olmak istiyorum. Ve bunu istemek fazla değil. İnsan sadece acıyla büyümek zorunda değil; sevgiyle, güvenle ve huzurla da büyüyebilir. Geçmişte bırakılmış olmak, bundan sonra da hep bırakılacağım anlamına gelmez. Belki de hayatın bundan sonraki kısmında biraz da kaybetmeyi değil, kalabilenleri göstermek vardır.