Gelecek kaygısı ve emeklerimin karşılığını alamama korkusunu sadece ben mi bu kadar yoğun yaşıyorum?

Arkadaşlar 19 yaşımdayım. 2 yıl YKS'ye çalışmaya çalıştım ama yapamadım. Psikolojim bozuldu o belirsizlik, gelecek kaygısı beni gerçekten bitirdi. Sorguladım her şeyi, okumanın zorluğunu, hayatın zorluğunu. Bu yıl ise üniversiteyi kazandım. İyi bir bölüm değil, iyi bir bölüm, CV'n güçlüyse kaparlar seni, bu ne ki vb. Bir sürü yorum okudum. Ben bu bölümü hem okuyacağım hem çalışacağım hem İngilizce çalışacağım. Ama hâlâ içim huzursuz, bölümden değil. Mühendis olan iş bulamıyor, doktorluk herkesin yapabileceği bir şey değil, ticaret için para lazım, her şey artık parayla olduğu için hukuk gibi en güzel bölüm bile torpile bakıyor. NAPALIM bir söyler misiniz ben bıktım hani, ben sanat aşığı, el işlerine bayılan, her hobi aktivite deneyimlemiş ve hayata zevkle bakan biri olarak şu an bakmıyorum. Şu an tek derdim ne biliyor musunuz? Sadece çatısı olan bir evde tek başıma yaşayabilecek bir gelirim olması ve korkuyorum da, gelecekten değil, emeklerimin karşılığını alamamaktan. Şimdi sorum size, ben yalnız mıyım yani tek ben miyim bunu düşünen? Bir şey derseniz sevinirim, teşekkürler