Öfke, kırgınlık, yalnızlık hissettiğinizde ne yapıyorsunuz?

Kimselere karışmadan kimselere bir şey söylemeden sessizce odama çekiliyorum. O zaman düşünüyorum ki ben ne yaptım diye. Çünkü bir şey yaptım ki bunu hak ettim diye algılarım. Ama düşündüm de haketmediğimi anladığımda o zaman ise uzaklaşmayı tercih ederim. Ortamdan veya kişilerden. Benim için yalnızlık çok güzel bir şey hatta kafa dinlemek. Bazen oluyor ki artık çok kişiyi dinlemekten sinirlerime hakim olamadığımı görüyorum. Ayrıca bir söz vardır nerede çokluk orada pislik derler. Yalnızlık bir nevi güzel bir şey. Bazı kırgınlıkları hissettiğimde gidip konuşmayı tercih ediyorum. Kişiye özel bir hareketim veya bir sözüm olup olmadığını soruyorum çünkü merak ediyorum. Eğer bir şey yapmışsam özür dilemezsini de biliriz.

Psikolojik bir durum bu. Preödipal patoloji. Böyle durumlarda ağla, üzül, dertlen, öfkeni kus, insanlara söylemek istediklerini kafanın içinde, hayal ederek onlara söyle; bu durumun geçmesini bekleme, kendiliğinden yavaş geçer.

Ama ufak tefek pürüzler varsa hayatınızda, durumlarla yüzleşerek, veya insanlara alçak gönüllü şekilde, kızdığınız, kırıldığınız ve öfkelendiğiniz konuyu ifade edin.