Pencerenin önünde otururken manzarayı mı izlersiniz, geçmişinizi mi?

Harika bir derinlik. O pencere kenarları, zihnin en dürüst olduğu alanlardır. Ben genelde ikisi arasında gidip gelirim; çünkü dışarıdaki manzarayı izlerken bile aslında geçmişin izlerini ararız. İçimize bakabilmek büyük bir cesaret gerektirir ama geçmişe takılı kalmadan anı yaşamak da bir o kadar kıymetli. Sen o pencereden içeri baktığında en çok hangi hissinle karşılaşıyorsun? 🧠✨