Yaşadığın bu hayatı enküçük detayına kadar hiçbir şey değişmeden tekrar takrar yaşayacak olsan bu habere üzülürmüydun sevinirmiydi?

İnsan canı yanarken 'Bu acı da benim hamurum, ne güzel' diyemiyor. Ancak fırtına dindikten ve geriye bakıp o uykusuz gecelerin beni nasıl olgunlaştırdığını gördükten sonra 'İyi ki yaşamışım' diyebiliyorum. Yani ben hayatımı Nietzsche gibi anlık bir coşkuyla değil, acının içinden geçip anlamlandırdıktan sonra kabullenebiliyorum.

Hayır hayır olamaz

Hayır, sevinmem. Ne gerek var, hiç cazip değil. Ama sadece bazı anları olsa isterdim.

Güzel şeyler de olsa hep hüsran firkat olacağı için üzülürdüm