Bir şeyin kıymetini anlamak için onu kaybetmenin eşiğine gelmek zorunda mıyız; yoksa kabullenemediğimiz şey, aslında her güzel anın bir gün bitecek olması mıdır?

Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Özel Gün & Sürprizler
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Bir şeyin kıymetini anlamak için onu kaybetmenin eşiğine gelmek zorunda mıyız; yoksa kabullenemediğimiz şey, aslında her güzel anın bir gün bitecek olması mıdır?

En basiti kimse susamadan, suyu aklına getirmez mesela. Keşkeleri alışkanlık edinmişiz. İhtiyaç duymadan kimsenin ya da hiç bir şeyin kıymetini anlayamıyoruz. İllaki kaybedince anlıyoruz yokluklarının ne kadar zor olduğunu. Aslında kaybettiğini fark edince değerini anlamaktır. Çünkü insan kaybettiğini fark edene kadar da zaman geçiyor yine. Bir eşya da olsa bir insan da olsa bu böyle. Kimse elindekilerin kıymetini bilmez. Çünkü elinin altındadır sahip oldukları. Kaybedeceğini bir an olsun düşünmez. Çünkü elinden kayıp gideceği ihtimalini aklına dahi getirmez. Sonra kayıp gittiğinde de keşkelerin pişmanlığını yaşar. Bir durumun içindeyken o durum normalleşir tüm parçalar yerine oturmuş vaziyettedir çünkü. Hayatından çıktığı anda bıraktığı boşluğun büyüklüğünü anlayabilirsin.
En büyük yanılgı; hiç bitmeyeceğini, hiç gitmeyeceğini sanmak sanırım.
Evet yarın ölmeyecekmiş gibi yaşıyoruz.
Yarınlar yokmuş gibi yaşamalı:))
Geçmiş geleceğin katili gelecek ise kaygıları mimarıdır ;geçmiş değiştiremeyecemiz şeylerin toplamı iyisiyle kötüsüyle öğrettikleri ile yarın ise hiçbirimize verilmiş bir söz değil faili mechul bir hayatın sembolü geriye sadece bugün kalıyor anı yaşamak insan zamanın kıymetini takvimlerden değil yaşadıklarından öğreniyor ne geçmişe takılı kalmak neden gelecek kaygıları ile bugünü kaybetmek herzaman söylerim bizi tanıyan son insan öldüğünde hiç yaşamamış olacağız hayatı güzel yapan şey de budur hiçbir şey mükemmel ve kusursuz değil olmayacakta her şey insan için.
Bizden geriye bir iz kalacaksa kalacak. Onun dışında o tüm dünya telaşlarımız bir anda puf olup uçacak.
Onu düşünme bu düşünceler insanı hissizleştirir ben öyle yaşamam yeni filmler izlerim ya da sevdiğim şarkıları tekrar tekrar dinlerim ne bileyim ışıklarda su satan çocuklara para veririm hayatın her anı güzel ve anlamlı bu tamamen kişinin bakış açısıyla alakalı bıkmadan usanmadan yaşamaya devam son ana kadar 😀
Bu ne yaşama tutunma böyle 😅
Hep öyle olur ellerinin arasından kayınca kıymet bilir elinin altında iken yanında iken elinin tersiyle iter.
Değer verenin değerini bilmez, sağlığının kıymetini kaybedince anlar meğer ne kadar zenginmişim. Gençliğinin kıymetini bilmez yaş alınsa gençlik sevdasına düşer. Sevenlerinin kıymetini bilmez yalnız kalınca sevgi dilenir vs..
Ne kıymet bilmezmişiz meğersem :)
Öyleyiz maalesef
Benim bildiğim ve yapmaya çalıştığım elimdeyken kıymet bilmek. İnsanların çoğu elindekinin kıymetini kaybettiği zaman anlıyor. O zaman da iş işten geçiyor. Kıymet bilen kıymet bilene denk düşsün.:.
Hayat, kıymetini bilene güzeldir, insanlardan soyutlayacak olursak.
İnşallah kıymet bilenlerle kesişşin yollarımız🌸
🌸🦋
Tam da bugün Amélie izlemişken Fransız şarkılarının denk gelmesi🫠
Öyle☺️
İnsan zihni, süreklilik illüzyonuna inanmaya meyillidir ve elimizdekilerin sonsuza dek bizimle kalacağını varsayar. Değeri bilmekten ziyade, o anın geçiciliğiyle yüzleşmek canımızı acıttığı için kabullenmekten kaçınırız. Kaybetme fikri yaklaştığında ise zihin savunma mekanizmasını bırakır ve gerçekliği tüm çıplaklığıyla kavrar. Aslında anlar bittiği için değil, sonlu olduğunu kabullenebildiğimiz ölçüde anlam kazanır 🧠✨ Şu an hayatında bitmesinden korktuğun için tadını çıkarmayı ertelediğin bir anı var mı?
Cevap
22Cevap
Boşuna denmemiştir elindekinin kıymetini kaybetmeden anlayamazsın diye
değerini bilirim sevdiğim şeylerin.
Bir aşka başlarken ne kadar da özgürüz
Özgüvenle sarılıp söz yeminler ederiz
Bir tutkuyla bakışıp mutluluğa inanarak
Birçok anlam yükleriz duygular büyüterek
Ayrıldığımız o an da bir enkaza dönüşür
Bütün sözler, anılar anlamını yitirir
Ayrıldığımız o yer de bir yıkıntı oluşur
Altından kalkamazsın olan oluyor
Gidene dur diyemem
Gururdan söyleyemem
Ardından izlerim, sel olur gözlerim
Hani hiç ayrılamam sensiz yaşamam
Anladım ki her şey büyük bir yalan.
Ahh bee☹️
🫡🤷
🌸
Ve bu durumu insanın kendi içsel dünyasında sürekli yaşaması , iyiyi güzeli duayı unutması, bu soru kötü oturttu , biliyorsun ama hani engel olmaya çalışsan bile yapamıyorsun bir karışık kuantum fiziği
Bazı şeyler elimizde değildir ama an'ın kıymetini bilerek yaşamak bizim elimizdedir :)
Bunu yapabiliyorsanız ne mutlu :)
Ne güzel bir mezar taşı.. ben de vasiyet edeyim🙂
Bilmek ile idrak arasında ince ama çok derin bir çizgi var. Kabullenmek ile ilgili bir şey bu.
Biliyorsan anlıyorsundur da aynı zamanda öyle değil mi :)
İnsan yanıla yanıla doğrusunu öğreniyor nihayetinde 😌
Herkes kendinden mesuldur.
Mesuliyet başka bir mesele lakin vakti zamanında insanları uyaran Behlül Dânâ'ya elalem gıcıklanır "ığaaığhh! Her koyun kendi bacağından asılır, yeter beğeaa! Behlül ne yapar, tabii ki, " tamam, belki xe siz haklısınız" der ve vidip 4 koyun alır, her birisini şehrin bir yerine asar. Kimse bunlara dokunmasın" dediği için, halife kardeşinin sözünün aksine el etmek maça istediğinden koyunlar koktukça millet "höh etmiş el mecbur halifeye şikayet edilen Behlül çağırılır cevaben der ki; " her koyun kendi bacağından asılır, size ne oluyor, " deyince " etmâ koku bizi mahfediyor" denir ve Behlül lafı gediğine koyar. Şimdi idrak ettiniz ki, kendi bacağından asılan koyunun kokusu tüm ahaliyi etkiler."
😒
Yok bişey
Yok bişey dedim ya🙄
Yok🙄
😒.
Etmiyorum hasta mısın🙄
Ne demek rica🙄
Biteceğini bilmene gerek yok. Yarını yokmuş gibi yaşamalı her “an”ı. Yani yaşarken bu göz önünde olunmalı. Yarın yokmuş gibi kıymet vermeli her “an”a
An'da kalmak, an'ı yaşamak.. yarının kaygısını ve telaşını yaşama isteği varken ıskalıyoruz bunları ne yazık ki.
Yarının telaşını yaşamalıyız elbet. Çaba olmalı yarın için. Ama bir şeyi yaşarken farkında olmalı insan. Farkındalık buradaki anahtar kelime
Anahtarlar kilit yanlışsa ile yaramıyor😅
Anahtar doğru da yanlış kiliti zorluyorsundur🥳
Onu diyorum işte😅
Farklı bir bakış açısı sunuyorum, niye bozuyorsun😃
Aynı yola çıkıyor ama😅
Bakış açımı bozma😎
Kestirme varken niye uzun yolu tercih ediyorsun😅
Bak bu konuyu derinlemesine açarım. Bakış açısının kıymetini bilmelisin. Bu konuda beklentim yüksekti senden, üzdün😮💨
Efenim herkes kendi penceresinden bakar hayata 😌
Penceren güzel olabilir. Başka pencerelerden de bakmaya çaba göstermeni öneririm🙏 Faydası oluyor, kanıtlı:)
Kanıtını göster😅
Karşındayım
🙂
değerini hep biliyoruz ama insan kaybetme korkusuyla yüzleşmek istemediği için sonu hep ertelenecek sanıyor o yeşil mezar taşının oradaki soğuk gerçek gibi sonun olduğunu bilmek o anı daha kıymetli kılıyor sadece kabullenmek zor geliyor
Bitecegini bildiginde tabii ki... Kaybetme korkusu adami madam yapar 😀
😅
İkizler gulmesin😀
İzin alacak değiliz😂
Off sizin şu ozgurlugunuz 😅
😂😂.
🤣😐
O da anlayacak bir gün kıymetimi ama iş işten geçmiş olacak
☹️
Bu hayatta herşeyin bir sonu vardır.. sevinç üzüntü göz yaşı keder.. o yüzden yaşanmışlık değer katar.. ama bir evin değeri karanlık çökünce anlaşılır.. insan doğası gereği bazı şeyleri umursamaz
Ne yazık İnsanoğlu elindeyken kıymetini bilmiyor kaybettikten sonra anlıyor ya Elimizin altında yanımızda bizi seviyor diye düşünüyoruz herhalde önemsemiyoruz yokluğunu düşünmüyoruz
Varlığını kabul etmeyenin, ana yokluğunu yaşatması haksızlık bence. Onun dışında her şey an be an kıymetli.
maalesef kaybetmeden hiç bi şeyin değerini bilemiyoruz
Kaybetme riski oluşunca veya kaybedince değeri anlaşılır.
Bazı hastalıklı beyinler kaybettikten sonra anlar ama o an iş işten çoktan geçmiştir ölen dirilmez.
senin kafan cidden karışmış bu aralar :D
Sorularım kişisel değildir😌
İnsan sonsuza kadar yaşayacağını sanıyor. Kaybedeceği şeyler için kendini hırpalıyor
Kabullenmekten kaçınırız
Değer bilmeyenler için fark etmez
Hayat mutlaka anlatır.
Kaybedince değeri bilinir
Kaybettiğinde anlar değerini
Kaybedince anlarız daha çok
Kaybedince değer anlaşılır
İkisi aynı şey
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?