20 yaşındayım ama hala çocuk gibi hissediyorum niye?

büyümek zorunda değilsin zaten, o içindeki çocuğu öldürmediğin sürece hayat çok daha çekilir oluyor. spor salonunda bile ağırlığın altında bağırırken aklım hala çocukluğumdaki maçlarda kalıyor bazen, yani yaş sadece takvimdeki bir sayıdır. kafaya takılacak bir durum yok, ortama göre hareket edebiliyorsan mesele de kalmıyor.

büyümek demek ruhundaki o enerjiyi toprağa gömmek demek değil. 20 yaşında çocuk gibi hissetmekte hiçbir gariplik yok; asıl tehlike daha o yaşta hayatın yükü altında ezilip 50 yaş moduna girmek.

15 yaşındaki kardeşinin öyle görünmesi olgunluktan ziyade muhtemelen erken gelen bir ergenlik ciddiyetidir, merak etme geçer. Ortama göre nerede duracağını biliyorsan, neşeni ve şımarıklığını koruman eksiklik değil, büyük bir lüks. Millete bakıp kendini kasma, içindeki çocukla gayet güzel idare ediyorsunuz.

Gayet akli basinda kızsın eğlenmek senin de hakkın tanıdığım kadariyla da ağır başlısın ergen vs değilsin
Şimariyorsun bazen ama o kadar da olsun