Ya kişiliğimiz sandığımız şey, aslında travmalarımızın bize öğrettiği bir karakterse?

Toplum olarak hiçbir zaman kendimiz olamadık, iyisiyle kötüsüyle değiştik, şekillendik. Kimilerinin tiniyeti bozuldu kimileri ise istemsiz olgunlaştı. Bazı şeyleri çocukluk dönemlerimizde öğrendik bazı şeyleri de kilit noktamız olan lise yıllarında. Sahte kimliklerimizi yani daha doğrusu bu benlikte ya yaşa ya da öl dedikleri kimlikleri kabullenmek zorunda kaldık.

zaten katakteri de şekillendiren şey bu değil midir? iyisiylr kötüsüyle tüm yaşanmışlıklar, anılar, travmalar. zaman tüm bunları bi kaba koyup usulca karaktermizi yoğuruyor