25 yıldır namaz kılan biriydim, inançlarım sarsıldı artık namaz kılmaktan tat alamıyorum inanarak kılmıyorum, sizce inanmadan ibadet etmektense hiç etmemek daha doğru değil mi?
9 gü
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Özel Gün & Sürprizler
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer İbadetin değeri niyetle ilgilidir; fakat ibadetten tat alamamak, onu bırakmak için tek başına bir gerekçe değildir. Namazı inanarak ve Allah rızası için kılmak esastır. Ancak imanında şüphe oluşması hâlinde namazı tamamen bırakmak yerine, bu şüpheleri araştırıp gidermeye çalışmak daha doğru olur.
Eğer “inanmıyorum” diye kesin bir kanaate varmışsan, mesele artık namazdan tat alıp almamak değil, iman meselesidir. Böyle bir durumda önce inanç konusunu samimiyetle ele almak gerekir. Sırf ibadetten haz alamıyorum diye bırakmak doğru değildir; ama inanmadığın hâlde inanıyormuş gibi davranmak yerine, inancını dürüstçe sorgulayıp hakikati araman gerekir.
Vallahi, namazı şeytanın “daha sonra kılarsın”, nefsin “şimdi vaktin yok”, “biraz dinlen, sonra kılarsın” gibi bahanelerine aldanarak terk etmek, insanın kendisini büyük bir tehlikeye atmasıdır.
Allah Teâlâ şöyle buyurur:
“Şüphesiz namaz, müminler üzerine vakitleri belirlenmiş bir farzdır.”
(Nisâ 4/103)
Peygamber Efendimiz ﷺ de şöyle buyurmuştur:
“Kişi ile şirk ve küfür arasında namazı terk etmek vardır.”
(Müslim, Îmân, 134)
Yine Allah Teâlâ, namazı ihmal edenlerin durumunu şöyle bildirir:
“Onlardan sonra öyle bir nesil geldi ki namazı zayi ettiler ve şehvetlerine uydular. Onlar azgınlıklarının cezasını görecekler.”
(Meryem 19/59)
Bu yüzden “vaktim yok”, “sonra kılarım”, “şu işimi bitireyim”, “bugün kaçırdım, yarın başlarım” gibi düşünceler geldiğinde bunun nefsin ve şeytanın bir tuzağı olabileceğini hatırlamak gerekir. Namaz ertelenerek değil, vaktinde kılınarak korunur. Dünyadaki hiçbir meşguliyet, Allah'ın farz kıldığı namazdan daha önemli değildir.
Hiç istek yok artık yük gibi geliyorsa neden kilayim
Böyle birine yargılamadan, ama namazın önemini de küçümsemeden şöyle cevap verebilirsin:
İçinden gelmemesi, bırakman gerektiği anlamına gelmez. Bazen insanın isteği azalır, ibadette zorlandığı dönemler olur. Namaz zaten sadece içimizden geldiğinde yaptığımız bir şey değil; Allah’la bağımızı korumak için devam ettiğimiz bir ibadet. Kendini suçlayıp tamamen bırakmak yerine, zorlandığın hâlde devam etmeye çalış. Belki zamanla o isteksizlik de geçer. Allah senden kusursuz olmanı değil, O’na yönelmeye devam etmeni istiyor.
Kimseyi düşüncelerimle etkilemek istemem ama bende senin gibi uzun süre ibadet ediyordum eksiksiz bir şekilde sonra araştırmak istedim 3 kere kitabı bitirdim diğer kaynaklardan okudum sümer tarini gibi bir süre inanmadığım halde kıldım 2018 den beride kılmıyorum hiç bir şeyede inanmıyom benim için tek gerçek bu dünya garesi yalan dolan
Aynen öyle ya cidden biz neden varız madem ölecektik niye yaratıldik
Namaz tat için kılınmaz, Allah emrediyor diye kılınır.
İnanç meselesine gelince iman gittiyse o zaman kılmanın da bir anlamı yok elbette.
Fakat bu çocuk oyuncağı da değil, inanıyorum ya da inanmıyorum demek bu kadar kolay değil.
Heba etme senelerine canım.
Zaten akıbet dediğin şey bu yıllar da başlıyor. Sana iyi gelen sohbet ortamların da fazlaca dur. Ve geriye baktığın da iyi ki ve de iyiliklerini düşün.
Zamanla kendini daha huzurlu hissedeceksin 🤗
İnancındaki bu değişim ve yaşadığın içsel çatışma gayet insani bir durum 🧠 Yılların getirdiği bir alışkanlığı sorgularken samimiyet aramandaki inceliği anlıyorum. Ancak ibadetleri sadece anlık hislerle değil, zihinsel bir disiplin olarak da görmek gerekir. Şeklen devam etmek, belki de zihninin bu karmaşık dönemde özü yeniden bulması için bir kapı bırakabilir. Şu an hissettiğin bu boşluk, inancını kaybettiğin için mi yoksa hayatındaki başka bir tükenmişlikten mi kaynaklanıyor olabilir? 👁️✨
Cevap
23Cevap
tat almama sebebin ne peki? bence bırakma en azından farzları kıl zor geliyorsa. mümkünse cemaatle kılmaya bak camiye git. bol bol dua et zikir çek
burada yapman gereken namazı bırakmak değil, inancını sarsan şey neyse onu çözümlemek. bize belki de bunu sormalıydın
şeytan kol geziyor gerçi bende de öyle başlıyorum dönem arası veriyorum tekrar başlayıncaya kadar öteki dönem başlangıcı geliyor
Nefis onune geciyor iste kiliyorsun kiliyorsun tat almiyorsun birak der. Ama bu sekilde kilmak daha sevaptir arastir ogren kitaplarda yazar
İnanmadığın bir olay fizikten yapmak bir anlamı olmaz
Bence sorunların ne onları çözmeye çalış açıklığa getir. Doktora gidip kötü ilgisiz doktora denk gelip tıpa saldırmak kötülemek olmaz..
Peki böyle düşünmenizin sebebi ne namaz kılmanıza rağmen hayatınızda istediklerinizin olmamasımi
Kendi teşhisimi kendim koyacak olursam tükenmişlik diyebilirim
Anladım. Zaman zaman gerçekten bu hepimizde meydana gelebiliyor. Peki kendiniz için son zamanlarda hiçbir şey yapmıyor musunuz? Genellikle biliyorsunuz tükenmişti kendimizi çok ihmal ettiğimiz zamanlarda başımıza gelebiliyor
Neresinden tutarsam tutayım elimde kalıyor hayat
Anlıyorum Gerçekten zor hayat bazen öyle üzerimize geliyor ki her şey öyle üst üste geliyor ki yani ne nefes almak bile bize zor geliyor
Aslında hep tükenmekten hep hayal kırıklığı yaşamaktan oluyor bunlar
Evet farkındayım zaten o yüzden özellikle sordum ya hani eminim hayatınızda bazı şeyler düzene girmiyordur sürekli aynı şeyler olunca da ister istemez sizi bu yönde sürüklemiştir. Amaçsız kalmak kendinize zaman ayıramamak gerçekten kötü oluyor
Kalbim bile o kadar temizken bozuldu... son zamanlarda sadece lanet ediyorum geçmişime, anneme babama aileme bu tükenmişlige sebep olan herkese lanetler yağdıriyorum... bana istemeden beni dünyaya getirip sırtıma yük bıraktılar sonra kendi istedikleri gibi büyüttüler hayatıma ettiler
Maalesef insanlar bazen özellikle de aileler ne kadar psikolojik bir travma yarattıklarının farkında bile değiller. Kendi istekleri doğrultusunda kendi istedikleri gibi insanları çocukları bile olsa büyütmeye kalkıyorlar. Hiçbir şekilde saygı duymuyorlar Sen kendi yolunu çizemiyorsun kendine bir Özgür alan yaratamıyorsun varsa yoksa onların istedikleri ve beklentileri. Ondan sonra da işte her şey böyle üst üste gelince insan da kendini çaresizlik içinde buluyor
Çaresizlik mi geç kalmışlık hissi mi hiçbir şeyden keyif almamak mi hangisini söylesem de boş geliyor.
Peki yeni bir başlangıç için yeniden başlamak için bir şeyleri başarabilmek için sence çok mu geç
Çok geç değil belki ama benim mecalim yok... bu bezginlikle ne yapılır bu saatten sonra
Öyle deme bak önemli olan hala her şeyin çok geç olmaması kendine böyle yön çizebilirsin kendine bir hayat yaratabilirsen yani bence umutsuz olma yine de. Ama öncelikle seni bu duruma düşüren psikolojini bu şekilde mahveden ortamdan da bir şekilde sıyrılman lazım
Nasıl sıyrılayim bu çok zor
İşte o ortamdan sıyrılmadığın sürece hep bu şekilde kalmaya devam edecek bazı şeyler. Okul ya da farklı bir şeyler yok mu hani Kendini özgür bir alan yaratacağım kendi ayaklarının üzerinde durabileceğin
Bu kadar sıkıntının içinden kendimi az çok geliştirdim kusrlara vs gittim ama arkamda destek olan maddi manevi bir ailem olmayınca tek başıma parasız bir halt edemiyorum... elim sağlam olsa maddi güvencem olsa en azından kendimi kurtarmak için bu şehirden ve bu toplumdan çıkıp gider yeni bir hayat için adım atardım
Kendini geliştirmen güzel destek almamama rağmen Ben de tam onu aslında söylemek istemiştim keşke öyle bir durum olsa da o ortamdan uzaklaşsa Çünkü o ortamda kaldığın sürece seni frenlemeye bazı şeyleri açmaya kendini geliştirmeyi engellemeye devam edeceklerdir. Anladığım kadarıyla isteklisin de bazı şeyleri başarabilecek gücün de var ama işte bu o ortamda değil
Bak mesela artık o kadar hayattan soğuttular ki sanki nereye giderdem gideyim travmalarım benle birlikte gelecek, ayağımda ki prangalar benle birlikte gelecek.. keşke bundan 10 yil önce kendimi kurtarmak için birşeyler yapsaydım.. şimdi 35 yaşında yolun yarısini bitirdim şu satten sonra evlenmek istesem evlenecek aday yok hadi aday çıktı onunla tanışıp evlenmek kim bilir kaç zaman alır.. hadi evlendim diyelim anne olup çocuk büyütecek tahammülüm yok... hiç evlenmeden iş kurayım diyelim sıfırdan başlayıp bır işin yükünü almak ta bayağı zaman ve güç istiyen bir durum... nereden bakarsam bakayım hiçbir konuda enerjim yok hiçbir konuda keyfim yok... sadece uyumak istiyorum kafamı dinlemek istiyorum... şu dünyadan defolup gitmeden üç günde olsa huzurlu birgun uyanmak istiyorum
Bak tamam Seni gerçekten çok iyi anlıyorum bugüne kadar hiçbir şey yaşayamamışsın hiçbir şey istediğin gibi olmamış evet kabul ediyorum Çok zor bir durumdasın psikolojik olarak altüstsin Tamam ama bu kadar da umutsuz olma. Belki Bu yaşına kadar hiçbir şey görmedin ama hayat bu yaşından sonra belki sana karşı güzel yüzünü gösterir belki istediğin gibi bir şeyler olur şu anda umutsuz olman çok normal ama inan Her yaşın bir güzelliği var ve mutluluk ne zaman karşına çıkacak hiç belli olmuyor. Bu şekilde umutsuz olmaya devam edersen inan daha da kötü olacaksın psikolojik olarak lütfen kendine bunu yapma. Zaten çevren ailen seni bu duruma düşürmüş Sen de bunu kendinle yaparsan daha da kötü olacak her şey
Haklısınız.. kendime çeki düzen vermeye çalışacağım... destek olup iyi yorum yaptığınız için teşekkür ederim 🙏
Rica ederim ben teşekkür ederim duygunuzu düşüncenizi benimle paylaşıma zerafetini gösterdiğiniz için. Umarım her şeyi dilediğiniz gibi olur 🙏
Sakın ha bunu sana şeytan düşündürüyor bırakma
Daha fazla günaha girmektense kalpte yoksa olmaz zaten zorla yapılması yanlış
Kalpte yok hiç isteyerek kılmıyorum eskisi gibi
O zaman bırak bi gün tekrar gelirse devam edersin böyle daha fazla sıkma kendini
Aynen öyle yapacağım
Yaş ilerledikçe insan daha fazla şey okuyor izliyor vs ondan da etkili oluyor iş güç etkenler var tabi
25 yıldan sonra seni bu hale ne getirdi
Tükenmişlik, sorgulama..
İnancınızı sarsan ne oldu?
Mantıkli düşünmeye başladım... madem bizi yaratan bu kadar eşsiz ve tek... hiçbir şeye muhtaç değil ise bizi neden yarattı? Hadi yarattı diyelim neden bir sinava tabii tuttu? Bizi sınav etmek için bize ihtiyacı mi vardı ya da bizi sınav edecek olan böyle bir yaratici madem eşsiz benzersiz herşeye gücü yeten hakim olandır, neden bize muhtaç bizim sınavimiza muhtaç olsun neden?
Anladım, dinler tarihini hiç araştırdınız mı? Ben ciddi muhafazakar bir ailede büyüdüm, fakat sonrasında sizin gibi sorgulamaya başlayınca işin sonu deizme vardı. Okuyup araştırmanızı ve kendi cevaplarınızı bulmanızı tavsiye ederim
nasıl la 25 yıl? k aç yaşındasın sen?
9 yaşında başladım şu an 35 yaşındayım
bana sacma dedigi cevaba bak
Dünya sınavı zordur. Herkes bu sınavı geçemiyor
Ben kaldım sanırım bu sinavda
Ümit kesilmez. Devam
maneviyatini kaybetmissin.
Sanırım
sen mantikli bi cevap ver de okuyalim duduk
iyi yapiyorsun.
😱😱😱 cok koyyykttummm abii oldurme beniii
ooo abim laf soktu bi deee 3. siniftan vurkan abi
Neden inancın azaldı?
doğru değil yanlış
Takdir senin akıl vermek telkinde bulunmak olmaz.
bende senin gibi oldum diyebilirim
İnanmıyorsan kılma. Ki zaten o şekilde kılınmaz :)
Ne oldu da, inancın sarsıldı mesela?
Bazı şeyler çok mantıksız gelmeye başladı
Bana da bir çok şey mantıksız gelmeye başladı ama, Halen inancıma tutunmaya çalışıyorum. bakalım nereye kadar tutunabilicem.
Çok kez varoluşsal sancılar yaşadım fakat hiç inancımı kaybetmemiştim... hep düştüğüm yerden kalktım manevi olarak güçlüydüm fakat artık çok anlamsız geldi her şey.. eskiden kalpten istiyeerek yaptığım ibadetleri şimdi isteksiz yapıyorum ve anladım ki inanmadan ibadet etmek etmekten daha iyidir.
Sende fark ettiysen sosyal medyada, Son zamanlarda Ateizm Deizm ya da kısaca İlahsız bir inanç üzerine eğilim var hatta sanki bir operasyon var :) Beni soğutan onların başlattığı akım değil de, Yine kendi içimizden, müslüman topluluklar oldu. O kadar saçma geliyor ki, ibadet şekilleri, İnanç sistemleri, bir bir reddetmeye başladım. İşte mezhep sistemleri olsun, Tarikatçılar olsun, Diyanet olsun, Ki hepsinin içinde bulundum, Gerçek din ile hiç bir alakaları yok. Kalbim bir türlü tatmin olmuyor.
İnan öyle sosyal medya veya başka insanların söylediklerinden etkilenerek bu hale gelmedim... üzerimde bıkkınlık bezginlik tükenmişlik duygusu var... bıkıp sıkıldığım şeyi neden yapmaya devam edeyim diyorum günlerdir kılıp kılmamak arasında araftayim fakat anladım ki bu isteksizlik ile kılmamak daha dürüstçe
Senin sorunun namaz değil ki :) Benim gibi kalbinde sorun var. Yani İmanında. Kalben mütmayin olamıyoruz işte, tüm sorun burada. İnancımız zayıflıyor, sonra kendimi yalnız hissetmeye başlıyoruz. Bence verdiğimiz sınav zor gerçekten. Düşün ki, kimse bize sormadan , bizi yaratıp, bir dünyanın içine attılar :) Sonra bir sürü göze nefse hoş gelen şeyleri önümüze koydular, Sonra dediler ki, bakma dokunma :) tamam dedik. ee sonra etrafımızda ki insalara baktık, herkes hayatını güle oynuya yaşıyor, kimsenin umurunda değil yasaklar, bu seferde sürü psikolojisi sınavı başlıyo. Amannn velhasıl kelam, Ölüm gelip bizi bulmadan önce bir karara varmamız gerek artık.
Ölüm gelip bulsun beni İnan zerre gözüm arkada kalmax
Ahahah Niye öyle diyosun ya.. Çocukların falan yok mu _?
Yokkl
Neden
Menfaate dayalı kılıyorduysan kılma zaten
Hiç etmemek daha doğru nasıl sarsıldı inancın
Kılma
Bilmiyorum yaş kaç peki
inan
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?