Düşündüğün kişi seni de düşünüyor mu, bu teori gerçekten doğru mu?

“Ben onu düşünüyorsam, o da beni düşünüyordur.” Güzel bir teori... ama keşke hayat matematik kadar adil olsaydı... Birini çok düşünmeniz, onun da sizi düşündüğünüz anlamına gelmez maalesef... Bazen insan karşısındakine değil, kendi içinde kurduğu ihtimale bağlanır. Ama bir de hayatın başka tarafı var... Aranızda gerçek bir bağ, yaşanmışlık ve karşılıklı bir yakınlık varsa, onun da zaman zaman sizi hatırlaması elbette çok mümkündür.

Birinin sizi düşünüp düşünmediğini zihninizde tahmin etmeye çalışmak yerine, size nasıl davrandığına bakın. Çünkü düşünmek sessizdir... davranış ise insanın gerçek niyetini daha çok ele verir.

Tam tersi.
Zaten o yüzden sevdiğimiz bizi sevmez.
Bu nedenle insanlar sevmeyen kişiden olmayacak sevgiyi bekleme konusunda ısrarcıdır.
En sonunda onu seveni sevmek ister.
Tıpkı eskiye dönmek isteyen insanların varlığı gibi.
O zamanda seven adamın bütün umudunu isteğini inancını güvenini bitirmiş şekilde bırakıldığı için dönen kişi kapı duvar görür.
İşte o esnada dönen kişi kendi yanlışını örtmek içinde sanki giden kendi değilmiş gibi erkeği duygusuz ilan eder.
Adam sana duygusunu açacakken giden , ciddiye almayan , saygı duymayan sen olmuşken şimdi saygı duygu ve anlayış bekliyorsun.
İnsan kaybetmeden değer bilmeyi anlarsa belki o zaman sevginin ne olduğunu öğrenebilir.