Anneniz babanız da olsa affedemeyeceğiniz şeyler var mı?

Doğrudur, benim hatam

Kul hakkı diye gerçek var, ama şuanlık affedemiyorum demek? Ya da ben anneyim/babyım diye kendini her hatanın affına layık görmek de kibir değil midir?

Doğrudur kırılan kalp olsa iki sözle düzelir de onurun gururun ve güvenin kırılınca ben yapamadım.
Zaten olmayan bir bağı bu denli yaralamak da kimsenin haddine değil. Allah beni affetsin yaptığım hatalar için de bana yapılanı anam babam da olsa affetmiyorum dedim. Gerisini hayat gôsterecek kibirlenip asla yapmam demek istemiyorum, bunu aklımda bulunduracağım

Şimdilik aileden biriyle, detaya girmeyeceğim sıkılıyorum. Olsa da Allah'a şikayet etmek istiyorum artık. İnşallah kendi güvenilir helal rızıkla geçindiğim bereketli huzurlu bir yuvam olur. Bana destek veren kuzen ve arkadaşlarımı görür yeni hedeflerim olur. Eski hatalarım beni durduran alışkanlıklarımdan kurtulur düzenli hayatımı tekrar kurar devam ederim. İlerde çocuklara iyi davranan karakteriyle saygı gören bir yetişkin olurum. Henüz ne yapacağım belli değil önce yaşanmışlımların kirini zihinden ve ruhtan temizlemek istiyorum. Düzgün bir karakteri geri kazanmak istiyorum. İmanımı güçlendirmek vs. Amin diyelim

Derin konular, evladını elalem için reddedip ö*üme sürükleyenin hayatımda yeri yoktur. Allah için sokaktaki insana yapacağım iyilikte hakları var rabbime onların diğer günahlarını affetsinler diye dua etmek vazifemdir ama hakkımı helal etmek istemiyorum.