Beraber büyüdüğüm kardeşimi kaybedeli birkaç yıl oluyor. Kendi hayatına son verdi. Sürekli rekabet ettiğimiz bir evde büyüdük. Kardeşten çok rakiptik. İyi anlaşamıyorduk. Üniversiteye hazırlandığım akşam geç saatte eve geldiğim dershane dönemimdi. Ders çıkışı eve gelmiştim. Kapıda karşılaştık ve iki yabancı misali konuşmadık bile. Onu son görüşümmüş. Kendimden nefret ettim vicdan azabıyla gördüğüm kabuslarla kıvrandım yıllarca. Zamanla geçer dendi ama olmuyor. Ondan af dilemenin yanında olamamanın acısı ile kahroluyorum. Çok özlüyorum. Psikolojik destek aldım alıyorum da hâlâ lakin kalbimin sızısı dinmiyor. Ne yapacağım
2 ay
Aşk İlişkileri
Çamaşır Yıkama Sırları
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer