Yalnız kalmayı nasıl aşar insan? Ne yapmalı?

Bu doğru.

Haha teşekkür ederim. 🙏

Bu bir hakaret mi

Anladım

Ben öyle biriyim maalesef ilerki yaşlarda ya da yaşlılığımda ne olur bilmiyorum hakkımda hayırlısı.

27 yaşındayım bir tane arkadaşım var aslında ama ilerde devam eder mi bilmiyorum ne olur. Ailemle yaşıyorum şu an için yalnız hissetmesem de şimdilik sanırım annemin hastalığı beni etkiledi böbrek hastası beni tek anlayan sanırım annem yani ondan sanırım böyle düşünür oldum bir yandan.

Sevgilim yok kız arkadaşım var. Erkekler ile pek iletişimim olmaz beceremiyorum. Hayırlısı olsun inşallah teşekkür ederim.

Demem değil gerçek bu 27 yaşıma kadar olmadı bundan sonra zaten olmaz 30 olduktan sonra da hiç olmaz. Bağ kurmakta zorlanan biriyim erkekler ile gerçek hayatta yakın olma durumunda ya ayıplanırım gibi geliyor ya da kötü bir şey yapıyorum gibi geliyor o da zamanın da çocukluğumda ailenin tek kızı olmam ve erkek kuzenimle oynadığım için ayıplanmam ve o. pu konumuna getirilmem oldu ilk okulda. Bir de taciz edilmem oldu ileri bir şey olamadı şükürler olsun nasıl aşardım bilemiyorum ama o zamanda çocuktum o açıdan da korkum var ve en başında kendimi sevmiyorum kendini sevmeyeni kimse sevmez ve iyi gelmez. Uzun yazımdım ama bu konu benim için imkansız ve aşılmaz bir durum gibi ne diyim hayırlısı olsun demekten başka bir şey gelmiyor.

Aşabileceğimi sanmıyorum, evde çok çıkmam görünür biri değilim maalesef. Ama iyi düşmem ve kendime iyi bakma konusunda haklısınız. Bu konu çabalıyorum umarım daha olumlu biri olurum. Teşekkür ederim.

Evet doğru

Tek başına kalmak sizi anlayan birinin kalmaması.

Zor bir durum. Yani ben şu an için yaşamasam da annemi kaybetme düşüncesi ile bu hisse kapıldım. Sizin direk bunu yaşamanız çok zorlayıcı olsa gerek kim bilir ne yaşıyorsunuz. Rabbim yardımcınız olsun.

Paylaşmak cidden bağ kurdurtabilir