Benim unuttuklarımın zekatını bilmeyen kişiler neden bana üst perdeden bakmaya çalışıyor?

Bazen ilginç bir durumla karşılaşıyorum. İnsanlar öyle yorumlar yapıyor ki, hayatında henüz birkaç kitap bile bitirmemiş, belki birkaç video izlemiş ya da birkaç cümle ezberlemiş biri; yılların birikimi hakkında büyük bir özgüvenle hüküm veriyor.

Şunu hep merak etmişimdir: Bir insan, karşısındakinin ne bildiğini bilmeden ona nasıl bu kadar rahat üst perdeden konuşabiliyor? Bilmediğimiz bir konuda susmak neden bu kadar zor geliyor? Gerçek bilgi, insanın sesini yükseltmez; aksine üslubunu yumuşatır. Çünkü ilim arttıkça insan, bilmediklerinin bildiklerinden daha fazla olduğunu fark ediyor.

Sizce de günümüzde insanların en büyük problemi az bilip çok konuşmak mı, yoksa çok bildiğini sanmak mı? (Tabii bu da ayrı bir soru olabilir)

@MuzipFilozof der ki: Bilgiyi gösteriş için kullanan alkış arar; hakikati arayan ise önce dinlemeyi öğrenir.