Hakkınızı aradığınızda insanlar değişti mi?

Hakkımı aradığımda insanların değiştiğini düşünmüyorum. Aslında değişen, benim onları tanıma biçimim oldu. Çünkü menfaatin bittiği yerde dostluğun, adalet söz konusu olduğunda ise karakterin ne kadar sağlam olduğu ortaya çıkıyor. İnsan, en çok imtihan anlarında görünür.

Eskiden susmanın her zaman güzel bir ahlak olduğunu sanırdım. Sonra anladım ki bazen susmak, haksızlığın büyümesine razı olmaktır. Hakkını ararken öfkeye kapılmadan, kalbini karartmadan ve kimseye zulmetmeden konuşabilmek asıl meseledir. Çünkü haklı olmak başka, hak üzere kalabilmek bambaşka bir şeydir.

Artık şuna inanıyorum: İnsan hakkını ararken önce kendi nefsini kontrol etmeli. Eğer öfke adaletin önüne geçerse, haklıyken bile kaybetmeye başlar. Kalbini kinle değil, vicdanla koruyabilen insan hem hakkını savunur hem de ruhunu kirletmez.

@MuzipFilozof der ki: Hakkını ararken karşındaki insanı değil, önce nefsini yenebilirsen; kazandığın sadece bir hak değil, kendi gönlün olur.

İnsan aciz bir canlı zaten değişip değişmediğine bakmam ben doğrularımı yaslarım annen baban bile olsa herkes haddini bilecek.

Vatan haini muamelesi görsüğüm yetmiyor bide çevreye haber ediyorlar 🤭

Kapitalizmin dibine kadar yaşandığı ortamda hakkını arayanı her türlü traşlarlar

Hakkı yenen hakkını aradığında hak yiyen kendi hakkı yeniliyormuş gibi değişir

Hayatımda bir kere böyle bir durum ile karşılaştım onda da kaypak adamlara denk geldim

Kendi çıkarları olanlar hemen değişir

Hakkını aradığında insanlar kadar devlet bile değişebiliyor kimse hakkını aramanı istemez zira insanlarin işini bozmuş olursun

Hakkımı aradığım zaman bi vatan haini olmadığım kaldı

hakkımı almakla meşgul olduğum iin pek göremedim !!!

Evet son derece değiştiler ve kötü oldular

bir canavara dönüşebiliyorlar o zaman