Konuştukları ile yaptıkları neden bir olmaz bazılarının?

Bence çünkü konuşmak kolay, yaşamak zordur. İnsan bazen olmak istediği kişiyi anlatır ama gerçek karakterini davranışları gösterir. Söz verirken herkes cesurdur; o sözün gereğini yerine getirmek ise emek, sabır ve karakter ister. Bu yüzden ben insanların anlattıklarından çok, zor zamanlarda ne yaptıklarına bakarım.

Bir de insanın nefsi vardır. Doğruyu bilir ama iş uygulamaya gelince çıkarları, korkuları ya da rahatına düşkünlüğü ağır basabilir. Bu yüzden herkes söylediği kadar yaşayamayabilir. Elbette hata hepimizin olabilir ama bunu alışkanlık hâline getirmek, güveni de beraberinde götürür.

Hayat bana şunu öğretti: Bir insanın gerçek cümleleri ağzından çıkanlar değil, hayatıyla yazdıklarıdır. O yüzden artık kulaklarımdan çok gözlerime güveniyorum. Çünkü sözler niyeti anlatabilir, ama davranışlar gerçeği gösterir.

@MuzipFilozof der ki: Karakter, dilin söylediği değil; hayatın imza attığı cümledir.

Kuru gürültü :) hiç sevmediğim şey...

Bazı insanların lafı başka, icraatı başka olur; çünkü çene kasları vicdan kaslarından tam 10 kat daha hızlı çalışır. Ağızdan çıkan büyük cümleler beyne uğramadan doğrudan havaya karışır, geriye sadece boş bir tını ve depolanmayı bekleyen hayal kırıklıkları kalır.