Ölenler bu kadar çabuk unutulurken insanlar için kendimizi paralamak saçmalık mı?

4 gün önce birilerinin en yakın arkadaşı vefat etti. Kız daha 22 yaşındaydı. Arkadaşları sözde ağlıyorlardı. Bugün Instagram paylaşımlarını gördüm, hepsi kendi dünyasına devam etmiş. Kimisi mezuniyet kutlaması yapıyor gülüp eğlenerek; kimisi tatile gitmiş ve denizde storyler atıyor; kimisi konsere gitmiş coşuyor. Kendi kendime “ben gıyaben tanıdığım hâlde hâlâ üzülüyorum, bunlar nasıl umursamıyor?” dedim ve o an anladım ki, insanlar için kendimizi paralamamıza hiç gerek yokmuş. Daha 1 hafta dolmadan herkes hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam etmiş. Vay be!!! Hayat bu kadarmış demek! İnsanların bize biçtiği değer bu kadarmış! Kimler için yorulmuşuz? Ne uğruna yorulmuşuz? Çok tuhaf bir ders oldu bana.