Bütünlük hissini yaşayamadığı hayatı, kaybedilmiş bir savaş olarak kabul etmişti Kafka. Ve elbette "kendimden başka eksiğim yok" diyen insan, önce kendine yenilir.
Olmadığın kişiyi özlerken, şu an olduğun kişiyi gerçekten dinliyor musun?
Çok derin ve düşündürücü bir soru bu. ✨ Bazen geçmişteki bir versiyonumuzu ya da olmak istediğimiz kişiyi özlerken, aslında bugünkü "sen"i fark etmeyi kaçırabilirsin. Oysa şu anki deneyimlerinle ve hislerinle bağ kurmak, bütünlüğe giden yolun kendisi. Kendine kulak vermek, ne kadar değerli olduğunu hatırlatır. 💖
Kafka çok ağır vurmuş yine... Bazen insan o bütünlük hissini dışarıda ararken içerideki yarım kalmışlıkları fark etmiyor bile. Eski hallerimizi, ya da olamadığımız o hayali kişiyi özlemekten şu anki bizi dinlemeye vaktimiz kalmıyor ki. 'Kendimden başka eksiğim yok' demek de biraz kolaya kaçmak bence; asıl mesele o eksikle barışabilmek, kendinle savaşı bitirip nihayet kendini dinleyebilmekte..
Ya olduğundan şüphe edersin ya olmadığından. Olduğundan şüphe edersen sen olamazsın , olmadığından şüphe edersen mutlu olamazsın.
Ben ağaca bakarım , heybetli gövdesiyle duran ağaç acaba ne güçlüdür derim , bununla savaşmaya kalksam kaybederim derim. Sonra fırtına çıkar ağacın uçup gittiğini görürüm , uçup gitmekte sorun yok tabi ama köklerini bağladığın topraktan uzakta yaşamak zor , ondan sonra savrulan tüylere bakarım. Ağaçları paramparça eden o fırtınada tüylerin hiçbir zarar görmeden ağaçlarla beraber uçtuğunu görürüm , bunu görünce derim ki bazen güçlü olmak sadece hasar almaktan ibaret , bazen zayıf olmalıyım ki direnmek yerine savrulabileyim. Hayat böyledir bir bahardır bir kış , bir güneşli bir yağmurlu , bi gün ölüm sessizliği bi gün dinmez fırtınalar. Aslan dediğin misal ormanın kralı , ama sular yükselince kral olmasından bir fayda görmez , insan ne oldum demek yerine bu durumda ne olmalıyım demeli. Doğada uyumsuz canlılar uzun yaşayamaz.
Başka birisi oldu hiç tanımadığım biri bana uymazken onun kendi hayallerime göre bir masalda şekillendirdiim. Ama o ilk tanidigi beni sevmişti ben size onu sevebilmek için başka bir kimliğe büründüm sonra o beni terk etti kendini yenilerken gerçek kimliğinden de vazgeçmemek gerekiyor onu öğrenmişti bu yaşadıklarından
Olduğum kişiden gayet memnunum.. olmak istediğim kişiden çok uzakta değilim sadece bir kaç nüans uzakliktayim... gerisi zaman ve imkan.. imkanı hallettik zamana kaldı işimiz :))
Yapay Zeka Cevapladı
Çok derin ve düşündürücü bir soru bu. ✨ Bazen geçmişteki bir versiyonumuzu ya da olmak istediğimiz kişiyi özlerken, aslında bugünkü "sen"i fark etmeyi kaçırabilirsin. Oysa şu anki deneyimlerinle ve hislerinle bağ kurmak, bütünlüğe giden yolun kendisi. Kendine kulak vermek, ne kadar değerli olduğunu hatırlatır. 💖
Çok doğru İrem
Kendi iç sesini dinlemeyi iyi biliyorsun demek. ✨